дада́тны

1. (станоўчы) psitiv [-´ti:f];

дада́тная ацэ́нка psitive [-və] Berteilung [inschätzung];

дада́тны адка́з psitive [bejhende, zsagende] ntwort;

дада́тны геро́й літ. psitiver Held;

2. матэм., фіз. psitiv;

дада́тная велічыня́ ine psitive Größe;

дада́тная электры́чнасць psitive Elektrizität;

дада́тны зара́д psitive Ldung;

дада́тны бала́нс ine psitive Bilnz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

канве́рсія

(лац. conversio = ператварэнне, змяненне)

1) перавод прамысловасці і іншых галін эканомікі з вытворчасці ваеннай прадукцыі на вытворчасць грамадзянскай і наадварот;

2) абмен адной валюты1 3 на другую па пэўнаму валютнаму курсу;

3) змяненне ўмоў выпушчанай раней дзяржаўнай пазыкі, напр. тэрміну яе пагашэння;

4) фіз. вылет электрона з атама пры перадачы яму лішняй энергіі атамнага ядра;

5) лінгв. утаарэнне новага слова ў выніку пераходу дадзенай асновы ў іншую парадыгму скланення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нейтра́льны

(лац. neutralis = які не належыць ні таму, ні другому)

1) які не прымыкае ні да аднаго з дзеючых бакоў; які паводле міжнароднай дагаваронасці вольны ад ваенных дзеянняў, ад размяшчэння войск (напр. н-ая дзяржава, н-ыя воды);

2) які не мае выразных адзнак, не аказвае ні карыснага, ні шкоднага ўздзеяння (напр. н. пах, н. раствор);

3) фіз. які не нясе ні адмоўнага, ні дадатнага зараду (напр. н. мезон).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гукавы́ Schall-, Ton-, udio-; lutlich;

гукавы сігна́л udiosignal n -(e)s, -e, akstisches Signl;

гукава́я хва́ля фіз. Schllwelle f -, -n;

гукавы́ бар’е́р Schllmauer f -, -n;

гукавы́ фільм Tnflm m -(e)s, -e;

гукава́я разве́дка вайск. Schll(mess)verfahren n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мо́мант м.

1. Momnt m -(e)s, -e, ugenblick m -(e)s, -e;

у адзі́н мо́мант in inem ugenblick, im Nu, im Hnd¦umdrehen;

у гэ́ты мо́мант im Momnt; ggenwärtig;

2. фіз. Momnt n -(e)s, -e;

мо́мант вярчэ́ння Drhmoment n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

по́люс м.

1. геагр. Pol m -(e)s, -e;

Паўно́чны по́люс Nrdpol m;

Паўднёвы по́люс Südpol m;

3. фіз. Pol m;

адмо́ўны по́люс Mnuspol m, negatver [-vər] Pol;

дада́тны по́люс Plspol m, positver [-vər] Pol;

гэ́та два по́люсы das sind zwei Ple

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расшырэ́нне н.

1. usdehnung f -; usweitung f - (ваенных дзеянняў); usbau m -(e)s (развіццё); Erwiterung f - (межаў); Expansin f - (сфер уплыву); Verbritung f - (распаўсюджванне);

2. фіз. usdehnung f -;

цеплаво́е расшырэ́нне Wärmedehnung f;

3. мед. Erwiterung f -;

расшырэ́нне сэ́рца Hrzerweiterung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэнтге́н м.

1. мед. (прамяні) Röntgenstrahlen pl;

2. мед. (апарат) Röntgenapparat m -(e)s, -e;

3. мед. (прасвечванне) Röntgen n -s, Durchluchtung f -, -en;

зрабі́ць каму-н. рэнтге́н j-n röntgen;

4. фіз., ядзерн. (адзінка вымярэння) Röntgen n - або -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ВАЛЬФРА́МАВЫЯ СПЛА́ВЫ,

сплавы на аснове вальфраму. Асн. ўласцівасці вальфрамавых сплаваў — высокія т-ры плаўлення і рэкрышталізацыі, гарачатрываласць. У якасці дадаткаў выкарыстоўваюць металы (малібдэн Mo, рэній Re, медзь Cu, нікель Ni, серабро Ag), аксіды торыю, крэмнію, карбіды танталу, цырконію і інш. злучэнні, якія паляпшаюць пластычнасць, тэхнал. і фіз. ўласцівасці чыстага вальфраму.

Атрымліваюць вальфрамавыя сплавы вакуумнай (дугавой ці электронна-прамянёвай) плаўкай, метадамі парашковай металургіі. Выкарыстоўваюцца ў авіябудаванні і касм. тэхніцы сплавы з Mo (15%), для вытв-сці тэрмапар да 2000 °C сплавы з Re (20 і 5%), зносаўстойлівых кантактаў, электродаў для кантактнай зваркі сплавы з Cu ці Ag (12—30%), як экраны для аховы ў радыетэрапіі сплавы з Ni (3—7%) і Cu (2—5%). Сплавы, легіраваныя аксідамі, выкарыстоўваюцца як матэрыялы катодаў для электронных і электратэхн. прылад і ніцяў лямпаў напальвання. Да вальфрамавых сплаваў адносяць таксама сплавы на аснове інш. металаў (напр., жалеза Fe), якія маюць вальфрам. На аснове Fe атрымліваюць феравальфрам (70—72% W і 1,5—6% Мо) для легіравання вальфрамавых сталяў: канструкцыйнай (да 0,6% W), гарачатрывалай, інструментальнай (да 18% W).

Г.​Г.​Паніч.

т. 3, с. 494

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВАДА́, аксід вадароду,

найпрасцейшае ўстойлівае злучэнне вадароду з кіслародам, H2O. Існуе 9 ізатопных разнавіднасцей, асноўныя з іх ​1H216O, колькасць яе ў прэснай вадзе 99,73 малярных % (гл. Цяжкая вада). Бясколерная вадкасць без паху і смаку, tпл 0 °C, tкіп 100 °C, шчыльн. 9980 кг/м³ (20 °C). Мае шэраг анамальных фіз. уласцівасцей, абумоўленых утварэннем вадароднай сувязі.

Вада слабы электраліт, дысацыіруе на пратон H​+, які ўтварае ў растворы іон гідраксонію і гідраксільную групу (OH​), pH=7 пры 25 °C. Растварае многія неарган. (солі, к-ты, шчолачы) і арган. (спірты, аміны, к-ты, цукры) рэчывы, пры растварэнні адбываюцца гідратацыя, гідроліз. Узаемадзейнічае з галагенамі, асноўнымі і кіслотнымі аксідамі, шчолачнымі і шчолачназямельнымі (з магніем пры 100 °C) металамі; пара з распаленым вугалем утварае вадзяны газ.

Прыродная вада мае прымесі (гл. ў арт. Жорсткасць вады). Для навук. даследаванняў і ў медыцыне выкарыстоўваюць дыстыляваную ваду. Сінтэзам з элементаў атрымліваюць абсалютна чыстую ваду. У прам-сці выкарыстоўваюць тэхн. ваду як рэагент, растваральнік, а асноўную колькасць (70—75%) як холадаагент па цыркулярнай схеме.

т. 3, с. 432

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)