1) паспяховае прасоўванне наперад у службовай, навуковай або якой-н. іншай дзейнасці;
2) род заняткаў, прафесія (напр. ваенная к.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тымпа́н
(гр. tympanon = барабан)
1) старадаўні ўдарны музычны інструмент, род медных талерак або невялікай літаўры;
2) архіт. трохвугольнае поле франтона з жывапіснымі і скульптурнымі ўпрыгожаннямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хіто́ны
(ад гр. chiton = панцыр)
род панцырных малюскаў, пашыраных у морах ад Арктыкі да Антарктыкі; у большасці цела пакрыта ракавінкай з васьмі чарапіцападобна размешчаных пласцінак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
штам
(ням. Stamm = род, племя)
чыстая культура мікраарганізмаў, вылучаная з якой-н. пэўнай крыніцы (хворай жывёліны або чалавека), якая прымяняецца для прыгатавання вакцыны і сывараткі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Sórtef -, -n
1) гату́нак, сорт
2) род, сорт;
sie sind álle von dérselben ~ усе́ яны́ аднаго́ по́ля я́гада
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Бо́чка. Рус.бо́чка, укр.бо́чка, чэш.bečka, bečva, польск.beczka, серб.-харв.ба̏чва, славен.bečvà, bečkà, bȃčva і г. д. Слав.bъči (род. скл. bъčьve), аснова на ‑ū. Слова яўна запазычанае, але дакладная крыніца невядомая (вельмі многа версій). Падрабязны агляд літ-ры гл. Фасмер, 1, 202; Шанскі, 1, Б, 179–180. Паводле Слаўскага, 1, 29, трэба зыходзіць з bъčьka (памяншальнае ад bъča, якое не захавалася), а гэта запазычанне з герм. моў (параўн. бавар.die Butschen, Bütschen). Вельмі падрабязна слав. словы разглядае Губшмід, Schläuche, 47, 51–53, які лічыць, што крыніцай іх (як і паўдн.-ням. форм: бавар.bütschen і да т. п.) з’яўляецца раманскае *bŭtša, *bŭtšu (< *buttia, параўн. buttis). Зыходнымі славянскімі формамі Губшмід лічыць *bŭčy (род. скл. *bŭčŭve), *bŭči (род. скл. *bŭčǐve) і *bŭča. Сюды і бел.бачо́нак, рус.бочо́нок, укр.бочо́нок, якое, як лічыць Шанскі, 1, Б, 180–181, з’яўляецца ўсх.-слав. утварэннем (суф. ‑еnъkъ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вяз (род. вя́за, (о древесине исобир.) вя́зу) ж. вяз
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гіт (род. гі́ту) м., спорт. гит;
○ мёртвы г. — мёртвый гит
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
глей (род. гле́ю) м.
1. ил;
2. вя́зкая гли́нистая по́чва
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гмах (род. гма́ху) м. (большое сооружение) грома́дина ж., махи́на ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)