гужавы́

1. (які мае адносіны да гужа) Kúmmetriemen-;

2.:

гужавы́ тра́нспарт Fúhrwerktransport m -(e)s, Gespánntransport m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бязмо́ўны

1. (які нічога не гаворыць, маўчыць) stumm;

2. (маўклівы) wórtkarg, schwéigsam, éinsilbig;

3. (баязлівы) schüchtern, scheu

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бязру́кі

1. (які не мае рукі, рук) óhne Arm [Árme]; óhne Hand [Hände];

2. перан. (няспрытны, няўмелы) úngeschickt, línkisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мнагазна́чны

1. матэм. méhrstellig;

2. лінгв. polysém, méhrdeutig;

3. (які намякае на што-н важнае) víelsagend, bedéutsam

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэа́льны

1. (сапраўдны) reál, wírklich, tátsächlich;

рэа́льныя рэ́чы Reáli¦en pl;

2. (які можа быць здзейснены) reál, dúrchführbar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тэатра́льны

1. Theáter-;

тэатра́льны інстыту́т Theáterhochschule f -, -n;

тэатра́льнае маста́цтва Bühnenkunst f -;

2. (які вызначаецца тэатральнасцю) theatrálisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чалаве́ча м. (кл. ф. ад чалавек, вокліч, які часцей за ўсё выражае здзіўленне) Ménschenkind n -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

маларазвіты́, -а́я, -о́е.

1. Які не дасягнуў поўнага фізічнага развіцця.

Маларазвітыя мускулы рук.

2. Які не дасягнуў высокага ўзроўню развіцця.

Маларазвітая прамысловасць.

3. Які не мае шырокага кругагляду, недастаткова адукаваны.

М. чалавек.

|| наз. маларазві́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асе́лы, -ая, -ае.

1. Які зляжаўся, асеў, ушчыльніўся.

А. снег.

А. грунт.

2. Які апусціўся, асеў, апаў.

А. пыл.

Аселая муць.

3. Які жыве пастаянна на адным месцы; проціл. вандроўны.

Аселае насельніцтва.

|| наз. асе́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

удзя́чны, -ая, -ае.

1. Які адчувае, выказвае ўдзячнасць або прасякнуты ўдзячнасцю.

У. чытач.

Я вам вельмі ў. за дапамогу.

У. позірк.

2. перан. Які абяцае добрыя вынікі, плён, які можа апраўдаць затрачаныя сілы, сродкі.

Удзячная праца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)