frivol

[ˈfrɪvəl]

1.

v.i. informal

легкаду́мна трыма́цца; забаўля́цца, баламу́ціць

2.

v.t.

праманта́чваць (гро́шы), марнатра́віць (час, гро́шы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

probation

[proʊˈbeɪʃən]

n.

1) выпрабава́ньне (кваліфіка́цыі, хара́ктару)

2) час трыва́ньня выпрабава́ньня

3) умо́ўнае звальне́ньне на пару́кі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

starvation

[stɑ:rˈveɪʃən]

n.

1) галада́ньне n.; галадо́ўля f., го́лад -у m.

2) галаду́ха f., гало́дны час

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гняздо́ Ямачка, выкручаная пяткай нагі ў час гульні дзяцей (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

klęcznik

м. лавачка з пюпітрам (для стаяння на каленях у час малітвы)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oznaczony

oznaczon|y

абазначаны; прызначаны; пазначаны;

o ~ej porze — у прызначаны час

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пагу́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Гуляць, не спяшаючыся; гуляць час ад часу. Пагульваць па вуліцы.

2. Забаўляцца гульнёй зрэдку або час ад часу. Цярэбіць вецер дзедаву бараду, касмыком сівых валасоў пагульвае. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пака́шліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Кашляць час ад часу. Бацька курыў з прагнасцю і пакашліваў. Пестрак. У гэты час на лесвіцы паказаўся Тарасюк. Ён ішоў, апусціўшы галаву, і пакашліваў у кулак. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапыні́цца, ‑пынюся, ‑пынішся, ‑пыніцца; зак.

Спыніцца, прыпыніцца на кароткі час, перарвацца. Падпісаўшы колькі паперак, Варанецкі перапыніўся і прыкурыў люльку. Скрыган. Калі на нейкі час перапыніўся мінамётны абстрэл, Марыя высунула галаву з акопчыка. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

féstgesetzt a устано́ўлены, прызна́чаны, абумо́ўлены;

zur ~en Zeit у назна́чаны час

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)