фасфары́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае ў сваім складзе фосфар.
2. Тое, што і фасфарычны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасфары́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае ў сваім складзе фосфар.
2. Тое, што і фасфарычны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасфары́чны, ‑ая, ‑ае.
Які свеціцца бледным святлом, як фосфар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
отхлы́нуть
во́лны отхлы́нули от бе́рега
толпа́ отхлы́нула нато́ўп адхлы́нуў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наступа́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е;
1.
2. Ведучы актыўныя ваенныя дзеянні, рухацца наперад, на праціўніка.
3. Падступаць да каго
4.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
áuftürmen
1.
2. ~, sich грува́сціцца; уздыма́цца (пра
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áufwallen
1) уздыма́цца (пра
2) ускіпе́ць, усхвалява́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wóge
brándende ~n бурлі́выя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дажда́ць, ‑жду, ‑жджэш, ‑жджэ;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зыб, зыбу,
Лёгкае хістанне воднай паверхні, рабізна на воднай паверхні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зык, ‑у,
Рэзкі, звонкі гук, голас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)