сіло́ ср.

1. сило́к м.;

2. перен. се́ти мн.;

ста́віць с. на каго́-не́будзь — расставля́ть се́ти кому́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разгро́мны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да разгрому, які ставіць мэтай разгром.

2. Разм. Які рэзка крытыкуе каго‑, што‑н.; разносны. Разгромная рэцэнзія. Разгромнае выступленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Перакі́ ставіць ’пярэчыць’ (люб., Жыв. НС). Да пе́рак (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

grade​2 [greɪd] v.

1. сартава́ць, размярко́ўваць (адпаведна якасці, гатунку)

2. AmE ста́віць адзна́ку; ацэ́ньваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

heel​2 [hi:l] v.

1. ста́віць абца́с або́ набо́йку

2. (over) хілі́цца, нахіля́цца (пра лодку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tent [tent] n. пала́тка; намёт, шацёр;

put up/pitch a tent ста́віць пала́тку/разбіва́ць пала́тку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fajkować

незак. разм. пазначаць што галачкай; ставіць галачку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

imperil

[ɪmˈperəl]

v.t.

ста́віць пад небясьпе́ку, ствара́ць небясьпе́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

impute

[ɪmˈpju:t]

v.t.

ста́віць у віну́, абвінава́чваць, вінава́ціць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánrechnen vt залі́чваць; ста́віць у лік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)