тэлеба́чанне, ‑я,
1.
2. Галіна радыётэхнікі, якая даследуе і распрацоўвае тэхнічныя спосабы перадачы відарысаў на адлегласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэлеба́чанне, ‑я,
1.
2. Галіна радыётэхнікі, якая даследуе і распрацоўвае тэхнічныя спосабы перадачы відарысаў на адлегласць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
doręczenie
1. падача;
2. пасылка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przekładnia
1.
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
telewizyjny
telewizyjn|yтэлевізійны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Пава́ра ’прылада гнуць драўляныя абручы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прака́т ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АПЕРАТЫ́ЎНАЯ СУ́ВЯЗЬ
хуткая
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
радыёперада́ча, ‑ы,
1.
2. Тое, што перадаецца такім чынам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Dúrchsage
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ríemenantrieb
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)