Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
культуры́зм
(фр. culturisme)
сістэма фізічных практыкаванняў, пераважна сілавых, якія павінны развіваць мускулатуру, садзейнічаць фарміраванню прыгожай фігуры і паставы, а таксама занятак такімі практыкаваннямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кава́льства, ‑а, н.
Рамяство, занятак каваля. [Каваль] не толькі займаўся кавальствам. У яго быў дробны кавалак зямлі, на якім льга было пратрымаць каня і карову.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛІ́ПСКАЯ КУЛЬТУ́РА,
археалагічная культура эпохі позняга палеаліту (каля 30—20 тыс.г. назад) у межах Валына-Падольскай пліты на Украіне. Назва ад стаянкі каля в. Ліпа Дубенскага р-на Ровенскай вобл.Асн.занятак насельніцтва — паляванне на каня і паўн. аленя, радзей маманта, шарсцістага насарога і інш. Для матэрыяльнай культуры характэрны сякерападобныя крамянёвыя прылады (вядучая форма), буйныя скрабкі на пласцінах і скрэблы, сіметрычныя вастрыі, прызматычныя і клінападобныя нуклеусы. Сярод касцяных вырабаў пераважаюць наканечнікі коп’яў і дроцікаў, вастрыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
фігля́рства, ‑а, н.
1.Уст.Занятак, прафесія фігляра (у 1 знач.).
2.Разм. Паводзіны або выхадка фігляра (у 2 знач.). Фіглярства было яму не да твару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
knighthood
[ˈnaɪthʊd]
n.
1) ры́царства n. (ранг або́заня́так)
2) хара́ктар ры́цара
3) ры́цары
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
plumbing
[ˈplʌmɪŋ]
n.
1) заня́так водаправо́дчыка або́ сантэ́хніка
2) водаправо́д -у m., сантэ́хніка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
vocation
[voʊˈkeɪʃən]
n.
1) заня́так -ку m.; прафэ́сія f.; рамяство́n.
2) паклі́каньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Job[ɔp]m -s, -s
1) выго́дная спра́ва, выго́дны заня́так
2) пра́ца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
А́НТЫ (грэч. Antai),
назва аб’яднання ўсх.-слав. плямёнаў у творах візант. і гоцкіх пісьменнікаў 6 — пач. 7 ст. Засялялі стэп і лесастэп паміж Днястром і Дняпром. Асн.занятак — земляробства; пераважала сельская абшчына. Працэс складвання дзяржавы, які пачаўся ў 3—4 ст., не быў завершаны. Вядомы правадыры («рэксы») антаў — Бож, Ардагаст, Пірагаст, Межамір і інш. Мелі моцную ваен. арг-цыю. У 4 ст. ваявалі з готамі, у 6 ст. — з Візантыяй і аварамі. На пач. 7 ст. аб’яднанне распалася.
