прэфе́кт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў м.

1. У Старажытным Рыме: адміністрацыйная, судовая або ваенная пасада, а таксама асоба, якая яе займае.

2. У шэрагу дзяржаў: службовая асоба — кіраўнік цэнтральнага (Румынія) або рэгіянальнага (Расія) урада на месцах.

3. У некаторых краінах: начальнік гарадской паліцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

та́йна, -ы, мн. -ы, тайн і -аў, ж.

1. Тое, што хаваецца ад іншых, што вядома не ўсім; сакрэт.

Захаваць тайну.

Ваенная т.

2. Тое, што яшчэ не пазнана; нявыяўленая ўнутраная сутнасць з’явы, прадмета.

Тайны прыроды.

3. Тое, чым чалавек яшчэ не авалодаў.

Т. галактыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Flúgwaffe f -, -n вае́нна-паве́траныя сі́лы, вае́нная авія́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mánnszucht f - (вае́нная) дысцыплі́на;

~ hálten* захо́ўваць стро́гую дысцыплі́ну

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

strategy

[ˈstrætədʒI]

n., pl. -ies

1) стратэ́гія f. (вае́нная)

2) уме́лае плянава́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

loot

[lu:t]

1.

n.

здабы́ча f. (вае́нная); нарабава́нае n.

2.

v.t.

рабава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

armament(s) [ˈɑ:məmənt(s)] n.

1. збро́я, узбрае́нне;

the armaments industry вае́нная прамысло́васць;

an armaments factory вае́нны заво́д

2. узбрае́нне (дзеянне, працэс)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wojskowość

ж.

1. ваенная сістэма;

2. вайсковая справа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oficerski

oficersk|i

афіцэрскі;

szkoła ~a — ваенная акадэмія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

podstęp, ~u

м. хітрасць;

podstęp wojenny — ваенная хітрасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)