ша́ты, -аў.
1. Пышнае дарагое адзенне.
Апрануцца ў ш.
2. перан. Покрыва; тое, што пакрывае, укрывае каго-, што-н.
Снегавыя ш.
Пад шатамі дрэў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БУРНО́С,
1) верхняе адзенне бел. жанчын. Апраналі ў халоднае надвор’е як святочную вопратку замест світкі ці кажуха. Падобнае адзенне (бурнус) вядома ў рус. жанчын. Пашыраны з 19 ст. пад уплывам зах.-еўрап. гар. касцюма. Шылі з шэрага, радзей белага, саматканага валенага сукна. Аднабортны, доўгі, расшыраны ўнізе бурнос зашпільваўся на гузікі, меў адкладны каўнер (на Вілейшчыне без каўняра) і 2 невял. Бакавыя завышаныя кішэні. Аздаблялі нашыўкамі і аблямоўкай чорнага аксаміту, шоўкавай ці сацінавай тасьмы, дэкар. строчкай. Бытавалі ў строях Панямоння і Цэнтр. Беларусі да 1930-х г. 2) Мужчынскае верхняе адзенне, тое, што бурка.
3) Плашч з капюшонам з белай шарсцяной тканіны ў арабаў.
М.Ф.Раманюк.
т. 3, с. 352
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
apparel [əˈpærəl] n. lit.
1. адзе́нне
2. убра́нне, убо́ры, стро́і
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
clothing [ˈkləʊðɪŋ] n. адзе́нне, во́пратка;
articles of clothing прадме́ты адзе́ння
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
vestment [ˈvestmənt] n.
1. урачы́стае адзе́нне, убра́нне
2. eccl. ры́за
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
апанча́, ‑ы, ж.
Старадаўняе верхняе адзенне ў выглядзе шырокага плашча.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неўжыва́ны, ‑ая, ‑ае.
Які не быў ва ўжыванні. Неўжыванае адзенне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
футэ́ршчык, ‑а, м.
Уст. Той, хто шые адзенне з футра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расхрыста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Расхінуць шырока (адзенне, часткі адзення). [Крушынскі] расхрыстаў скураную жакетку. Бядуля. // Раскрыць, агаліць (цела), расхінуўшы адзенне. Блукае [Фенька], як здань, — сухаплечы, рабрысты, Чупрыну ўскудлачыў, грудзіну расхрыстаў. Арочка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазабру́джвацца, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -аецца; -аемся, -аецеся, -аюцца; зак.
Забрудзіцца, запэцкацца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.
Дзеці пазабруджваліся.
Адзенне пазабруджвалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)