scarecrow

[ˈskerkroʊ]

n.

1) пу́дзіла n.

2) худы́, цыба́ты чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

blockade runner

карабе́ль або́ чалаве́к, які́ прарыва́ецца праз бляка́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

all-rounder

n., esp. Brit.

чалаве́к з рознабако́вымі здо́льнасьцямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

babe in the wood(s)

даве́рлівы чалаве́к, сьвята́я наі́ўнасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bad sailor, poor sailor

чалаве́к, лёгка пада́тлівы марско́й хваро́бе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wimp

[wɪmp]

n., Sl.

слабахара́ктарны, бязво́льны чалаве́к, хлю́пік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

globetrotter

[ˈgloʊb,trɑ:tər]

n.

кругасьве́тны падаро́жнік; чалаве́к, які́ падаро́жнічае па сьве́це

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Goth

[gɑ:Ө]

n.

1) гот -а m.

2) нецывілізава́ны чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

хадо́вы, ‑ая, ‑ае.

Дзелавы, гаспадарлівы. — Старшыня іхні — гаспадар! — сказаў Собаль, звяртаючыся да Толі. — Хіневіч — чалавек хадовы. І сам не заспіць, і пры ім не задрэмлеш. Брыль. // Разм. Пранырлівы, які свайго заўсёды даб’ецца. Пятрусь хадовы чалавек, судзіцца ўмее. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іншапляме́ннік, ‑а, м.

Уст. Чалавек, які належыць да іншага племені, іншай народнасці. Нашэсце іншапляменнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)