self-supporting
[,selfsəˈpɔrtɪŋ]
adj.
які́ сам утрымо́ўвае сябе́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
short-winded
[,ʃɔrtˈwɪndɪd]
adj.
які́ му́чыцца зады́шкай; ды́хавічны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sunfast
[ˈsʌnfæst]
adj.
які́ не ліня́е на со́нцы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
symbolic
[sɪmˈbɑ:lɪk]
adj.
1) які́ сымбалізу́е
2) сымбалі́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wild fire
вялі́кі пажа́р (які́ ця́жка патушы́ць)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
шту́чны², -ая, -ае.
1. Які ўяўляе сабой асобную рэч, які нельга ўзважыць або адмераць.
Ш. тавар.
Ш. аддзел магазіна (для гандлю таварамі паштучна).
2. Які праводзіцца, робіцца здзельна, за кожную штуку.
Штучная аплата.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АФІЦЫЁЗ (ад лац. officiosus паслужлівы),
1) друкаваны орган, які фармальна не звязаны з урадам, але на справе праводзіць яго палітыку.
2) Тэрмін, які выкарыстоўваецца пры вызначэнні людзей афіц. колаў.
т. 2, с. 134
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
non-resident [ˌnɒnˈrezɪdənt] n.
1. нерэзідэ́нт; іншазе́мец, які́ не пражыва́е пастая́нна ў да́дзенай краі́не; прые́зджы
2. чалаве́к, які́ не пражыва́е ў да́дзенай гасці́ніцы;
The bar is open to non-residents. Бар адкрыты для публікі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
сканда́льны, -ая, -ае.
1. Які з’яўляецца скандалам (у 1 знач.), які ганьбіць каго-н.
Скандальная гісторыя.
2. Які пастаянна робіць скандалы (у 2 знач.).
Скандальная асоба.
С. характар.
3. Які мае адносіны да скандалу.
С. дзень.
Скандальная хроніка газет (дзе апісана што-н. ганебнае).
|| наз. сканда́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ліслі́вы, -ая, -ае.
1. Які ліслівіць, дагаджае каму-н. з карысцю для сябе.
Л. хлопец.
2. Які змяшчае ліслівасць.
Ліслівая ўсмешка.
3. Ласкавы, угодлівы, які ўмее дагадзіць.
Л. голас (разм.).
|| наз. ліслі́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)