ПАН... (грэч. pan усё), першая састаўная частка складаных слоў, што абазначае «які адносіцца да ўсяго», «які ахоплівае ўсё», напр., панарама., панбіясфера, пандэмія.
т. 12, с. 38
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шту́чны², -ая, -ае.
1. Які ўяўляе сабой асобную рэч, які нельга ўзважыць або адмераць.
Ш. тавар.
Ш. аддзел магазіна (для гандлю таварамі паштучна).
2. Які праводзіцца, робіцца здзельна, за кожную штуку.
Штучная аплата.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДАКТЫЛА... (ад грэч. daktylos палец), першая састаўная частка складаных слоў, што абазначае: які звязаны з пальцамі, які адносіцца да пальцаў, напр., дактылалогія, дактыласкапія.
т. 6, с. 13
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГІПА... (ад грэч. hypo унізе, пад),
прыстаўка, што абазначае: які знаходзіцца ніжэй чаго-н., які паніжаны ў параўнанні з нормай, напр., гіпадэрма, гіпатанія.
т. 5, с. 251
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗАПЕ́Ў,
1) пачатак харавой песні, які выконваецца адным або некалькімі спевакамі (запяваламі).
2) Пачатак быліны, зачын, які падводзіць слухача да асноўнага зместу твора.
т. 6, с. 533
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДУБЛЁР (франц. doubleur ад doubler падвойваць),
1) той, хто паралельна з кім-н. выконвае аднолькавую работу (напр., прадпрыемства-Д., Д. касманаўта — які праходзіць разам з ім падрыхтоўку і здольны яго замяніць).
2) Акцёр, які замяняе асн. выканаўцу ролі, а таксама акцёр, які ўзнаўляе тэкст пры перакладзе фільма з адной мовы на другую.
т. 6, с. 243
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
non-resident [ˌnɒnˈrezɪdənt] n.
1. нерэзідэ́нт; іншазе́мец, які́ не пражыва́е пастая́нна ў да́дзенай краі́не; прые́зджы
2. чалаве́к, які́ не пражыва́е ў да́дзенай гасці́ніцы;
The bar is open to non-residents. Бар адкрыты для публікі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
сканда́льны, -ая, -ае.
1. Які з’яўляецца скандалам (у 1 знач.), які ганьбіць каго-н.
Скандальная гісторыя.
2. Які пастаянна робіць скандалы (у 2 знач.).
Скандальная асоба.
С. характар.
3. Які мае адносіны да скандалу.
С. дзень.
Скандальная хроніка газет (дзе апісана што-н. ганебнае).
|| наз. сканда́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ліслі́вы, -ая, -ае.
1. Які ліслівіць, дагаджае каму-н. з карысцю для сябе.
Л. хлопец.
2. Які змяшчае ліслівасць.
Ліслівая ўсмешка.
3. Ласкавы, угодлівы, які ўмее дагадзіць.
Л. голас (разм.).
|| наз. ліслі́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мо́дны, -ая, -ае.
1. гл. мода.
2. Які адпавядае апошняй модзе, зроблены па модзе (у 1 знач.).
Моднае паліто.
3. Які карыстаецца папулярнасцю, агульным прызнаннем у гэты перыяд.
Модныя песні.
4. Які прытрымліваецца моды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)