аблаву́х, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аблаву́х, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кісля́ціна, ‑ы,
1. Што‑н. вельмі кіслае.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
братазабо́йства, ‑а,
1. Забойства свайго брата.
2. Забойства
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валюнтары́зм, ‑у,
1. Ідэалістычная плынь у філасофіі, якая аб’яўляе волю вышэйшым, творчым прынцыпам быцця, першаасновай усяго існага.
2. Прызнанне волі, а не розуму рашаючым фактарам псіхічнай дзейнасці
[Ад лац. voluntarius — валявы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наштурхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1. Штурхаючы, прымусіць наткнуцца на каго‑, што‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раздражня́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які хутка прыходзіць у стан раздражнення; уразлівы, чуллівы (пра
2. Звязаны з уздзеяннем якога‑н. раздражняльніка на арганізм або на асобны орган.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сарамя́жы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суге́стыя, ‑і,
1. Уздзеянне на волю
2. Метад псіхатэрапіі — мэтанакіраванае ўздзеянне словам на псіхіку хворага пры яго лячэнні.
[Лац. suggestio — унушэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суста́ў, ‑тава,
Рухомае злучэнне касцей або храсткоў у арганізме
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уве́чары,
Тое, што і увечар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)