аўтасто́п, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Прыстасаванне для аўтаматычнага спынення цягніка.
2. Сістэма арганізаванага выкарыстання турыстамі спадарожнага аўтатранспарту для праезду часткі шляху.
|| прым. аўтасто́пны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
драбні́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., дро́бніцца і драбні́цца; незак.
1. Разломлівацца, разбівацца на дробныя часткі.
Косці драбняцца на муку.
2. Раздзяляцца, расчляняцца.
Арганізацыя дробніцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перапілава́ць, -лу́ю, -лу́еш, -лу́е; -лу́й; -лава́ны; зак., што.
1. Пілуючы, раздзяліць на часткі.
П. бервяно.
2. Папілаваць усё, многае.
П. усе дровы.
|| незак. перапіло́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стані́на, -ы, мн. -ы, -ні́н, ж. (спец.).
1. Аснова, на якой манціруюцца асобныя часткі машыны або станка.
2. Станок (у 3 знач.), лафет.
|| прым. стані́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
частко́вы, -ая, -ае.
Няпоўны, які датычыцца толькі часткі чаго-н., распаўсюджаны толькі на частку каго-, чаго-н.
Ч. рамонт.
Частковае вызваленне ад падатку.
|| наз. частко́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разарва́ць, -ву́, -ве́ш, -ве́; -вём, -вяце́, -ву́ць; -ві́; -ва́ны; зак.
1. каго-што. Рэзкім рухам раздзяліць на часткі, парушыць цэласць чаго-н.; разадраць.
Р. ліст паперы.
Р. сукенку.
2. што. Узарваць знутры, разнесці на часткі, асколкі.
Трубы разарвала (безас.).
3. перан., што. Спыніць, парваць (адносіны, сувязь і пад.).
Р. дыпламатычныя зносіны.
Р. сувязі з сябрамі.
|| незак. разрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. разры́ў, -ры́ву, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абмярцве́лы, -ая, -ае.
1. Які страціў адчувальнасць, зрабіўся нежывым (пра клеткі, тканкі, часткі цела).
Абмярцвелыя ногі.
2. перан. Нерухомы, застылы.
А. ад страху твар.
|| наз. абмярцве́ласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
агу́зак, -зка, мн. -зкі, -зкаў, м. (спец.).
1. Сцягновая частка мясной тушы; азадак.
2. Скура з задняй часткі жывёліны.
3. Тое, што і камель.
|| прым. агу́зачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адсы́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
1. гл. адаслаць.
2. Месца ў тэксце, якое адсылае за даведкай да другой часткі тэксту.
Сістэма адсылак у слоўніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чляні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., чле́ніцца; незак.
Дзяліцца на асобныя часткі, члены; расчляняцца.
Слова членіцца на корань і суфіксы.
|| зак. расчляні́цца, -чле́ніцца.
|| наз. чляне́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)