ме́жанны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы межані. Межанны ўзровень ракі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наёмніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які належыць наёмніку, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

футуры́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы футурысту, футурызму. Футурысцкі часопіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цівуно́ў, ‑ова.

Гіст. Які належыць цівуну, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПАЛІ́ТРА (ад франц. palette пласцінка),

1) чатырохвугольная або авальная драўляная дошчачка, метал. ці фарфоравая пласцінка, дзе мастак змешвае фарбы ў час працы.

2) Падбор колераў, уласцівы творчай манеры жывапісца.

т. 12, с. 9

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

афарысты́чны

(гр. aphoristikos)

уласцівы афарызму, напоўнены афарызмамі (напр. а-ая мова).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гумарысты́чны

(ад гумарыст)

які змяшчае ў сабе гумар; уласцівы гумару, гумарысту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прагматы́чны

(гр. pragmatikos)

1) уласцівы прагматызму;

2) які мае практычнае прымяненне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спецыфі́чны

(лац. specificus = асаблівы)

уласцівы толькі дадзенаму прадмету ці з’яве, асаблівы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

субтрапі́чны

(ад суб- + трапічны)

які мае адносіны да субтропікаў, уласцівы субтропікам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)