-ома

[гр. (onk)oma = пухліна]

другая састаўная частка складаных слоў, якая выкарыстоўваецца пры назвах пухлін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэрато́ма

(ад гр. teras, -atos = пачвара + -ома)

дабраякасная пухліна, якая з’яўляецца вынікам парушэння эмбрыянальнага развіцця.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

malignant

[məˈlɪgnənt]

adj.

1) ве́льмі злы, зло́сны; по́ўны няна́вісьці або́ зло́сьці

2) злая́касны, небясьпе́чны для жыцьця́

malignant tumor — злая́касная пухлі́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ангіёма

(ад гр. angeion = сасуд + -ома)

мед. дабраякасная пухліна, якая складаецца з крывяносных і лімфатычных сасудаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

астэо́ма

(н.-лац. osteoma, ад гр. osteon = косць)

мед. дабраякасная пухліна, якая складаецца з касцявой тканкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кандыло́ма

(гр. kondyloma = пухліна)

мясцовае вузлападобнае разрастанне скуры або слізістых абалонак чалавека, якое мае запаленчы характар.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кіста́

(гр. kystis = пузыр)

полая пухліна ў органах і тканках чалавека і жывёл, напоўненая вадкай масай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мелано́ма

(ад гр. melas, -anos = чорны + -ома)

злаякасная пухліна, якая развіваецца з клетак, што выпрацоўваюць меланін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

семіно́ма

(ад лац. semen, -minis = семя + -ома)

пухліна палавых залоз пераважна ў маладых мужчын, звычайна злаякасная.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фібраміёма

(ад. лац. fibra = валакно + міёма)

мед. дабраякасная пухліна, якая складаецца з мышачнай і злучальнай тканкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)