По́лы ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
По́лы ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пустадо́лле ’абложная зямля’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
éinrennen
óffene Türen ~ бі́цца за
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Níete
er ist éine ~ ён нуль [пусто́е ме́сца]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
únbesetzt
1) незаня́ты,
éine ~e Stélle вака́нсія
2) без аздабле́нняў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ту́шнае ‘нясмачнае, нішчымнае, незапраўленае’: адно тушнае ядзім (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
по́лый
1. по́лы,
по́лая тру́бка по́лая (пуста́я ў сярэ́дзіне) тру́бка;
2. / по́лая вода́ паво́дка;
по́лая ве́на
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пусты́шка, ‑і,
1. Гумавая соска для груднога дзіцяці.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)