фо́льгавы, ‑ая, ‑ае.

Зроблены з фольгі, пакрыты, упрыгожаны фольгай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́блачны, -ая, -ае.

1. гл. воблака.

2. Пакрыты воблакамі (пра неба).

Воблачнае неба.

3. Хмурны (пра надвор’е).

В. дзень.

Сёння воблачназнач. вык.).

|| наз. во́блачнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кашла́ты, -ая, -ае.

1. Пакрыты густой доўгай поўсцю ці валасамі; калматы.

К. сабака.

Кашлатыя валасы.

2. 3 густым веццем, шырокімі лапкамі; разгалісты.

Кашлатая елка.

|| наз. кашла́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замёрзлы і заме́рзлы, -ая, -ае

1. Зацвярдзелы ад холаду; пакрыты ледзяной коркай.

Замёрзлая гразь.

Замёрзлыя вокны.

Замёрзлыя пальцы (моцна азяблыя).

2. Які загінуў, памёр ад холаду.

З. чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bloomy

[ˈblu:mi]

adj.

пакры́ты пылко́м (як сьлі́ўка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Павалочка ’кажух, пакрыты сукном, шуба’ (Бяльк., Сцяшк. Сл.). Рус. арх., наўг., перм. поволока ’верх, пакрышка кажуха’, цвяр. поволбчня, поволбчная шуба ’жаночы кажух, які пакрыты халстом’. Ад павалачыць < валачыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Махвіцы, браткі‑махвіцы ’фіялка, браткі, Viola tricolor L.’ (маг., Кіс.). Не зусім ясна. Відавочна, з прыметніка ⁺махавіты, параўн. ст.-рус. моховатыйпакрыты варсінкамі, пушысты’. Менавіта такімі варсінкамі пакрыты лісты браткоў.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ко́паць ж. Ruß m -es;

пакры́ты ко́паццю rßbedeckt, rßig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дзёран м. Rsen m -s, -;

пакры́ты дзёрнам begrst, begrünt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

брані́раваны

1. (пакрыты сталлю) gepnzert;

2. перан. (замацаваны) reservert [-´vi:rt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)