вертыка́ль, ‑і, ж.

Прамая, напрамак якой супадае з напрамкам адвесу; вертыкальная лінія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

perpendicular​1 [ˌpɜ:pənˈdɪkjələ] n.

1. math. перпендыкуля́р; перпендыкуля́рная лі́нія

2. вертыка́ль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bisector

[,baɪˈsektər]

n.

лі́нія падзе́лу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

coast line

берагава́я лі́нія

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дыягана́ль², -і, мн. -і, -ей, ж.

У матэматыцы: прамая лінія, што злучае два несумежныя вуглы многавугольніка або дзве вяршыні шматгранніка, якія не ляжаць у адной плоскасці.

|| прым. дыягана́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

«Фатэрлянд» (ням. лінія абароны) 2/216

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

изви́листый зві́лісты, заві́лісты; пакруча́сты; (волнистый) хва́лісты;

изви́листая полоса́ (ли́ния) хва́лістая пало́са (лі́нія).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wiggly [ˈwɪgli] adj. infml пакруча́сты, зві́лісты, заві́лісты;

a wiggly line хва́лістая лі́нія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЛЭП,

гл. Лінія электраперадачы.

т. 9, с. 391

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

маркёрны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маркёра ​2; зроблены маркёрам ​2. Маркёрная лінія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)