пракараву́ліць сов., в разн. знач. прокарау́лить;

п. дзве гадзі́ны — прокарау́лить два часа́;

п. аўто́бус — прокарау́лить авто́бус

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапілава́ць сов., в разн. знач. пропили́ть;

п. дзі́рку — пропили́ть отве́рстие;

п. дзве гадзі́ны — пропили́ть два часа́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ссаць несов. (грудь, соску) соса́ть;

◊ ла́скавае цяля́тка дзве ма́ткі ссе — посл. ла́сковый телёнок двух ма́ток сосёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

густавало́сы, ‑ая, ‑ае.

З густымі валасамі. [Перад Асвяцімскім] стаялі дзве Волькі, такія самыя — маладыя, чарнавокія, густавалосыя. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верабі́на, ‑ы, ж.

Абл. Рабіна. Садок быў, праўда, невялічкі: Дзве верабіны ды тры дзічкі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухто́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Аўтамашына грузападымальнасцю ў дзве тоны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздво́іць, ‑двою, ‑двоіш, ‑двоіць; зак., што.

Раздзяліць надвае, на дзве часткі. Раздвоіць провад. Раздвоіць сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Папала́м ’на дзве прыблізна роўныя часткі, напалавіну’ (ТСБМ). Да пол‑, палавіна (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

цэнтраме́ра

(ад цэнтр + гр. meros = частка)

участак храмасомы, які ўтрымлівае разам дзве ніткі (храматыды).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dwoić

незак.

1. падвойваць;

2. дваіць; дзяліць на дзве часткі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)