Назы́рны ’неадчэпны, надакучлівы’ (Сцяшк.). Няясна. Па структуры вельмі падобна да настырны; магчыма, да зырыць, зырыцца ’пільна ўглядацца’, што ў сваю чаргу *гыеіі ’глядзець’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ля́нуць ’паглядзець’ (Сцяшк.; в.-дзв., Сл. ПЗБ; віц., Нік. Очерки, 2). Да глядзе́ць (гл.). Аб знікненні г перад л гл. Карскі, 1, 371.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

акуля́ры ед. нет очки́;

◊ наста́віць а. — втере́ть очки́;

глядзе́ць праз ружо́выя а. — смотре́ть сквозь ро́зовые очки́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ánstarren vt ува́жліва глядзе́ць, утаро́піцца (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gáffen vi утаро́піцца; глядзе́ць, разя́віўшы рот; вы́трашчыць во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stíeren vi пі́льна глядзе́ць, утаро́піцца (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

глумі́цца, глумлю́ся, глу́мішся, глу́міцца; незак. (разм.).

1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Марна траціцца, псавацца.

Цяжка глядзець, як глуміцца дабро.

2. з каго-чаго. Здзекавацца, кпіць, насміхацца.

Г. з дзіцяці.

|| зак. зглумі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., зглу́міцца; зглу́млены (да 1 знач.).

|| наз. глум, -у, м. і глумле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

łakomie

прагна;

łakomie spoglądać na co — прагна глядзець на што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

łypać

незак. разм. глядзець, пазіраць, міргаць;

łypać oczyma — лыпаць вачыма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

disdain

[dɪsˈdeɪn]

1.

v.t.

пагарджа́ць, глядзе́ць зьве́рху на каго́-што, грэ́баваць

2.

n.

пага́рда f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)