бу́дучы, -ая, -ае.
1. Такі, які адбудзецца ўслед за цяперашнім.
Б. год.
2. Такі, які будзе потым, у далейшым.
Будучыя ўрачы.
3. у знач. наз. бу́дучае, -ага, н. Час, які ідзе ўслед за цяперашнім.
Заглянуць у б.
4. у знач. наз. бу́дучае, -ага, н. Лёс, доля.
Б. планеты.
○
Будучы час — катэгорыя дзеяслова, якая характарызуе дзеянне ў часе, што наступіць пасля гаворкі аб ім.
◊
У будучым — пазней, у далейшым.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наш, -ага, м., на́ша, -ай, ж., на́ша, -ага, н., мн. на́шы, -ых; займ. прынал.
1. Які належыць нам, які мае адносіны да нас.
Наша акруга.
2. у знач. наз. на́шы, -ых. Блізкія нам людзі, сваякі, таварышы (разм.).
Наведаць нашых.
◊
Ведай (знай) нашых; няхай ведаюць (знаюць) нашых (разм.) — вось мы якія, вось з кім маеце справу.
І нашым і вашым (разм.) — адным і другім адначасова (служыць, дагаджаць і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БАКІХА́НАЎ (Абас-Кулі-ага) (літ. псеўд. Гудсі; 21.6.1794, с. Аміраджаны каля Баку — 1847),
азербайджанскі вучоны і пісьменнік. З сям’і бакінскіх ханаў. У кн. «Райскі кветнік» (апубл. 1926) гісторыя Азербайджана ад старажытнасці да пач. 19 ст. Аўтар навук. прац па педагогіцы, філасофіі, мове фарсі, астраноміі і геаграфіі, паэт. і празаічных твораў. Адзін з пачынальнікаў новых жанраў у азерб. л-ры (навелы, рэаліст. бытавой паэмы).
т. 2, с. 230
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адха́рквальнае, ‑ага, н.
Лякарства, якое спрыяе адхаркванню.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адхо́днае, ‑ага, н.
Тое, што і адыходнае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зараджа́ючы, ‑ага, м.
Баец, які зараджае гармату.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
горнарабо́чы, ‑ага, м.
Рабочы горнай прамысловасці; гарняк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маха́льны, ‑ага, м.
Тое, што і махальнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзялі́мае, ‑ага, н.
Лік, які дзеляць; дзеліва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракажо́ны, ‑ага, м.
Чалавек, хворы на праказу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)