суро́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што і без дап.

Разм. Паводле забабонных уяўленняў — прынесці няшчасце, хваробу, пашкодзіць каму‑н. паганым (ліхім) вокам. Ячны нават і ртуці .. зашыў коніку ў «жычку», істужку, якой упрыгожана шыя малога [жарабяці]. Каб не сурочыла часам ліхое вока. Брыль. Нездарма ж маці не раз казала .. [Крывахіжу], каб не глядзеў на малых дзяцей у калысцы, бо можа сурочыць. Алешка. // Пашкодзіць каму‑, чаму‑н., хвалячы, прадказваючы што‑н. [Насця:] — Сёння, Ірынка, усе хлопцы твае будуць... — Не суроч, Настачка, — засмяялася Ірынка. Сіняўскі. [Скрыпка:] — Ты ў мяне не благі, здольны сын. Каб толькі не сурочыць... Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гню́сіць разм.

1. (пэцкаць, гадзіць) beschmtzen vt, vernreinigen vt, Kot zurücklassen*;

2. (шкодзіць каму-н.) j-m bsichtlich schädigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шы́рма ж. Schrmwand f -, -wände;

складна́я шы́рма spnische Wand;

служы́ць [быць] шы́рмай каму-н. перан. j-m als Dckmantel denen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

насу́перак прысл. zum Trotz, zuwder;

мне насу́перак mir zum Trotz, mir zuwder;

дзе́йнічаць насу́перак каму-н. j-m zuwderhandeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перады́шка ж. Erhlung f -; Rast f - (прывал); tempause f -, -n (кароткая);

дава́ць перады́шку ine tempause gönnen (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абліза́цца, аблі́звацца

1. sich (D) die Lppen lcken;

2. перан. (зайздросціць) nidisch sein (каму-н., чаму-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кляп м. Knbel m -s, -;

засу́нуць каму-н. у рот кляп j-n knbeln, j-m das Maul stpfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мірга́ць

1. zwnkern vi, blnzeln vi; mit den ugen zwnkern (разм.);

2. (рабіць знакі) zblinzeln vi (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аперы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.

1. таксама зак., каго. Рабіць (зрабіць) каму‑н. аперацыю (у 1 знач.). Аперыраваць хворага.

2. Праводзіць, выконваць ваенныя аперацыі.

3. чым. Карыстацца чым‑н., выконваць пэўныя дзеянні над чым‑н. Аперыраваць лічбамі. Аперыраваць фактамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заміна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да замяць.

2. Перашкаджаць, быць перашкодай каму‑, чаму‑н. Дзед Талаш ссунуў з ілба шапку, нібы яна замінала яму думаць. Колас. Птушкі маюць індывідуальныя галасы, Пяюць і не замінаюць адна другой. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)