суро́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што і без дап.
Разм. Паводле забабонных уяўленняў — прынесці няшчасце, хваробу, пашкодзіць каму‑н. паганым (ліхім) вокам. Ячны нават і ртуці .. зашыў коніку ў «жычку», істужку, якой упрыгожана шыя малога [жарабяці]. Каб не сурочыла часам ліхое вока.Брыль.Нездарма ж маці не раз казала .. [Крывахіжу], каб не глядзеў на малых дзяцей у калысцы, бо можа сурочыць.Алешка.// Пашкодзіць каму‑, чаму‑н., хвалячы, прадказваючы што‑н. [Насця:] — Сёння, Ірынка, усе хлопцы твае будуць... — Не суроч, Настачка, — засмяялася Ірынка.Сіняўскі.[Скрыпка:] — Ты ў мяне не благі, здольны сын. Каб толькі не сурочыць...Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гню́сіцьразм.
1. (пэцкаць, гадзіць) beschmútzen vt, verúnreinigen vt, Kot zurücklassen*;
2. (шкодзіць каму-н.) j-mábsichtlich schädigen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
шы́рмаж. Schírmwand f -, -wände;
складна́я шы́рма spánische Wand;
◊
служы́ць [быць] шы́рмайкаму-н.перан.j-m als Déckmantel díenen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
насу́перакпрысл. zum Trotz, zuwíder;
мне насу́перак mir zum Trotz, mir zuwíder;
дзе́йнічаць насу́пераккаму-н.j-m zuwíderhandeln
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перады́шкаж. Erhólung f -; Rast f - (прывал); Átempause f -, -n (кароткая);
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абліза́цца, аблі́звацца
1. sich (D) die Líppen lécken;
2.перан. (зайздросціць) néidisch sein (каму-н., чаму-н. auf A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кляпм. Knébel m -s, -;
засу́нуцькаму-н.у рот кляпj-n knébeln, j-m das Maul stópfen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мірга́ць
1. zwínkern vi, blínzeln vi; mit den Áugen zwínkern (разм.);
2. (рабіць знакі) zúblinzeln vi (каму-н.D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
аперы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
1.таксамазак., каго. Рабіць (зрабіць) каму‑н. аперацыю (у 1 знач.). Аперыраваць хворага.
2. Праводзіць, выконваць ваенныя аперацыі.
3.чым. Карыстацца чым‑н., выконваць пэўныя дзеянні над чым‑н. Аперыраваць лічбамі. Аперыраваць фактамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заміна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.Незак.да замяць.
2. Перашкаджаць, быць перашкодай каму‑, чаму‑н. Дзед Талаш ссунуў з ілба шапку, нібы яна замінала яму думаць.Колас.Птушкі маюць індывідуальныя галасы, Пяюць і не замінаюць адна другой.Панчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)