Асоба, што вызначылася ў якой‑н. галіне грамадскай дзейнасці. Дзяржаўны дзеяч. Дзеяч навукі. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР. Грамадскі дзеяч. □ За гады савецкай улады многа выдатных людзей з’явілася ў беларускім Палессі. Гэта дзеячы народнай гаспадаркі, дзеячы ператварэння і ўдасканалення краю, дзеячы навукі і культуры.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каўбаса́ікілбаса́, ‑ы́; мн. ‑ба́сы (зліч.2,3,4 каўбасы́, кілбасы́), ‑ба́с; ж.
Прадукт харчавання з асоба прыгатаванага мяснога фаршу ў кішачнай або штучнай абалонцы. Сухая каўбаса. Бараная каўбаса. Свіная кілбаса. Ліверная кілбаса. □ На стале красаваліся засмажаныя парасяты, скруткі каўбас, мяса розных гатункаў.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Sándmannm -s, ~männchen n -s ка́зачная асо́ба: (маленькі чалавек, які сыпле дзецям пясочак у вочкі, каб яны заснулі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
anathema
[əˈnæӨəmə]
n., pl. -mas
1) адлучэ́ньне ад царквы́, ана́тэма f.
2) праклён -у m.
3) вы́клятая рэч ціасо́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
confessor
[kənˈfesər]
n.
1) спавяда́льнік -а m. (сьвята́р)
2) спаве́днік -а m., асо́ба, яка́я прызнае́цца
3) пасьлядо́ўнік яко́е-н. ве́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pauper
[ˈpɔpər]
n.
1) жабра́к -а́m., жабра́чка f.; бядня́к бедняка́m., бядня́чка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
peanut
[ˈpi:nʌt]
n.
1) земляны́ арэ́х, ара́хіс -у m. (плод і расьлі́на)
2) струк земляно́га арэ́ха
3) мала́я, малава́жная асо́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
аўтарытэ́т
(ням. Autorität, ад лац. auctoritas = уплыў, значнасць)
1) агульнапрызнанае значэнне, уплыў, якімі карыстаецца якая-н.асоба дзякуючы плённай дзейнасці ў пэўнай галіне (у навуцы, мастацтве, палітыцы і г. д.);
2) асоба, якая карыстаецца ўсеагульнай павагай, прызнаннем, мае ўплыў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
undesirable[ˌʌndɪˈzaɪərəbl]adj.
1. нежада́ны, непажада́ны; нязру́чны;
an undesirable moment нязру́чны мо́мант;
He called at a most undesirable moment. Ён прыйшоў у самы нязручны момант.
2. падазро́ны;
a most undesirable person надзвы́чай падазро́ная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
абстыне́нт
(лац. abstinens, -ntis = які ўстрымліваецца)
асоба, якая ўстрымліваецца ад чаго-н., пераважна ад ужывання спіртных напіткаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)