Verbum

анлайнавы слоўнік

рака́да

(фр. rocade)

ваен. дарога, якая праходзіць паралельна лініі фронту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

overland [ˈəʊvəlænd] adj. сухапу́тны; які́ цалкам ці бо́льшай ча́сткай прахо́дзіць па су́шы;

an overland route сухапу́тны маршру́т, шлях па су́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

переосвиде́тельствоваться

1. сов. прайсці́ паўто́рны агля́д, несов. прахо́дзіць паўто́рны агля́д;

2. несов., страд. пераагляда́цца, паўто́рна агляда́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нало́бнік, ‑а, м.

1. Частка конскай вуздэчку якая праходзіць упоперак ілба.

2. Рэменьчык, які завязваецца на галаву для падтрымкі валасоў у час работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wymijać

незак.

1. мінаць; праходзіць; праязджаць;

2. перан. пазбягаць, унікаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

vorüberziehen* vi (s) прахо́дзіць мі́ма, (пра)міна́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

адзіно́кі, -ая, -ае.

1. Аддзелены ад іншых падобных; без іншых, да сябе падобных.

А. дуб.

2. Які не мае сям’і, блізкіх; які адчувае сябе чужым сярод людзей, далёкім ад іх.

А. чалавек.

3. Які праходзіць, адбываецца ва ўмовах адзіноты.

Адзінокая старасць.

|| наз. адзіно́касць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трыбу́на, -ы, мн. -ы, -бу́н, ж.

1. Узвышэнне для выступлення прамоўцы.

Аратар падняўся на трыбуну.

2. перан. Месца, сфера, дзе праходзіць грамадская дзейнасць каго-н.

Грамадская т.

3. Збудаванне з паступовым узвышэннем радоў, лавак для публікі (на стадыёнах, плошчах і пад.).

|| прым. трыбу́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

blow over

суніма́цца, прахо́дзіць, міна́ць

The storm has blown over — Навальні́ца суняла́ся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

КРУГ СХІЛЕ́ННЯ,

вялікі круг нябеснай сферы, які праходзіць праз полюсы свету і зададзены пункт сферы (напр., праз зорку). Гл. таксама Нябесныя каардынаты.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)