ЗАКЛІ́ЧКІ,
абрадавыя песні магічнай функцыі са зваротам да аб’екта клічу. Найчасцей аб’ектам звароту выступалі поры года, святы (Вясна, Каляда, Купала), стыхіі, прыродныя з’явы (сонца, дождж, хмара), прадстаўнікі жывёльнага і расліннага свету. Заклінальны характар гэтых песень родніць іх з замовамі. Інтанацыя клічу найб. выразная ў вясновых З. Звароты да вясны ў першай страфе, дапоўненыя выгукамі «Гу!» ў канцы кожнай страфы, найб. поўна выяўляюць функцыян. прызначэнне гэтых З. Страта магічнай функцыі прывяла да пераходу некат. З. у дзіцячы фальклор.
Літ.:
Барташэвіч Г.А. Вершаваныя жанры беларускага дзіцячага фальклору. Мн., 1976;
Довженок Г.В. Український дитячий фольклор: (Віршовані жанри). Київ, 1981;
Мельников М.Н. Русский детский фольклор. М., 1987.
Г.А.Барташэвіч.
т. 6, с. 505
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
забе́г м.
1. (действие) разг. забяга́нне, -ння ср.;
2. спорт. забе́г, -гу м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подло́г м. падло́г, -гу м.; (подделка) падро́бка, -кі ж.;
подло́г докуме́нтов падло́г дакуме́нтаў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Кеб ’каб’ (Арх. ГУ, Нар. словатв., Шатал.). Гл. каб.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Карто́плі ’бульба’ (Сержп. Грам.; Арх. ГУ), Pluralia tantum у функцыі зборнага назоўніка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кре́кинг техн.
1. (о процессе) крэ́кінг, -гу м.;
2. (об установке) крэ́кінг, -га м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбе́г разбе́г, -гу м., разго́н, -ну м.;
прыжо́к с разбе́га скачо́к з разбе́гу (разго́ну).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Крапі́ўка ’высыпка на целе дзіцяці’ (Арх. ГУ, Сцяшк., Мат. Гом.). Да крапіва (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аб’яшэ́ць ’стаць нахабным’ (Арх. ГУ), відаць, з o‑běs‑ěti. Гл. бес, бешаны.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прыслу́га ж., в разн. знач. прислу́га;
наня́ць ~гу — наня́ть прислу́гу;
станцы́йная п. — станцио́нная прислу́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)