дэкато́на

(ад дэка- + тона)

метрычная мера вагі, роўная 10 тонам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дэцыгра́м

(ад дэцы- + грам)

адзінка вагі, роўная 1/10 грама.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кін

(яп. kin)

мера вагі ў Японіі, роўная 600 г.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мілігра́м

(ад мілі- + грам)

мера вагі, роўная тысячнай долі грама.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мініяцюрыза́цыя

(ад мініяцюра)

змяншэнне памераў, вагі прыбораў, устройстваў і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

скру́пул

(лац. scrupulum)

старая адзінка аптэкарскай вагі, роўная 20 гранам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

уро́метр

(ад ура- + -метр)

прыбор для вызначэння ўдзельнай вагі мачы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ДО́ЛЯ,

1) падатак з сялян ВКЛ у 15—18 ст. на карысць землеўладальніка, які забіраў чацвёртую частку (долю) ураджаю. У 16—18 ст. пашырана на Бел. Падзвінні. Выконвалі гэту павіннасць сяляне — дольнікі. У канцы 18 ст. Д. заменена чыншам або паншчынай.

2) Руская мера вагі да ўвядзення метрычнай сістэмы мер. Д. = ​1/96 залатніка = 0,0444 г.

т. 6, с. 179

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вагавы́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да вагі (у 1, 4 знач.). Вагавая адзінка. Вагавыя катэгорыі. Вагавы збор.

2. у знач. наз. вагава́я, ‑о́й, ж. Памяшканне, прыстасаванае для ўзважвання якіх‑н. грузаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самападма́н, ‑у, м.

Унушэнне сабе таго, што не адпавядае сапраўднасці; падман самога сябе. Самападман і звязаная, з ім пэўная пераацэнка сваёй уласнай асобы, вагі свайго «я» — вось чым смешны для нас Пытляваны. Усікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)