цестаме́с, -а, мн. -ы, -аў, м.

Апарат, які замешвае цеста, а таксама рабочы, які выконвае такую работу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аднабако́вы, -ая, -ае.

1. Які мае што-н. толькі з аднаго боку; які мае адзін бок.

А. драп.

2. Які закранае, ахоплівае толькі адзін бок.

Аднабаковае запаленне лёгкіх.

3. Які адбываецца толькі ў адным напрамку.

А. рух транспарту.

4. Які ажыццяўляецца адным бокам, адной асобай.

Аднабаковае спыненне ваенных дзеянняў.

5. перан. Які ахоплівае толькі адзін бок з’явы, дзейнасці, вузкі, абмежаваны.

Аднабаковае выхаванне дзяцей.

|| наз. аднабако́васць, -і, ж. (да 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

suggestive [səˈdʒestɪv] adj.

1. які́ наводзіць на ду́мку;

an aroma suggestive of spring flowers во́дар, які́ нагадвае веснавы́я кве́ткі.

The book is very suggestive. Гэтая кніга прымушае думаць.

2. з намёкам (непрыстойным)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АКРА... (ад грэч. akros крайні, самы аддалены, высокі),

састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: 1) «які адносіцца да канечнасцяў, органаў, частак цела»; 2) «які адносіцца да вяршыні», «верхні», напр., акраверш, акрасома.

т. 1, с. 199

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

extensible

[ɪkˈstensəbəl]

adj.

1) які́ мо́жна вы́сунуць, вы́цягнуць (напр. кі́пці)

2) які́ мо́жна рассу́нуць, зрабі́ць даўжэ́йшым або́ шырэ́йшым, расьцяжны́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gouty

[ˈgaʊti]

adj.

1) які́ це́рпіць на пада́гру

2) падагры́чны

3) які́ выкліка́е пада́гру

4) напу́хлы, нібы ад пада́гры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ice-free

[ˈaɪsfri:]

adj.

бязь лёду; які́ ніко́лі не замярза́е

an ice-free port — порт, які́ ніко́лі не замярза́е

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

incoming

[ˈɪn,kʌmɪŋ]

1.

adj.

1) які́ пры́йдзе

2) які́ надыхо́дзіць, настае́ (пра час)

2.

n.

прыхо́д, надыхо́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mendicant

[ˈmendɪkənt]

1.

adj.

1) які́ жабру́е

mendicant friar — мана́х, які́ жабру́е

2) жабра́цкі

2.

n.

жабра́к -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

officious

[əˈfɪʃəs]

adj.

1) празьме́рна паслу́жлівы; які́ навя́звае свае́ паслу́гі; назо́льны

2) які́ лю́біць су́нуць нос не ў сваё

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)