ЗАПЕ́Ў,
1) пачатак харавой песні, які выконваецца адным або некалькімі спевакамі (запяваламі).
2) Пачатак быліны, зачын, які падводзіць слухача да асноўнага зместу твора.
т. 6, с. 533
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
suggestive [səˈdʒestɪv] adj.
1. які́ наводзіць на ду́мку;
an aroma suggestive of spring flowers во́дар, які́ нагадвае веснавы́я кве́ткі.
The book is very suggestive. Гэтая кніга прымушае думаць.
2. з намёкам (непрыстойным)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
extensible
[ɪkˈstensəbəl]
adj.
1) які́ мо́жна вы́сунуць, вы́цягнуць (напр. кі́пці)
2) які́ мо́жна рассу́нуць, зрабі́ць даўжэ́йшым або́ шырэ́йшым, расьцяжны́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gouty
[ˈgaʊti]
adj.
1) які́ це́рпіць на пада́гру
2) падагры́чны
3) які́ выкліка́е пада́гру
4) напу́хлы, нібы ад пада́гры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ice-free
[ˈaɪsfri:]
adj.
бязь лёду; які́ ніко́лі не замярза́е
an ice-free port — порт, які́ ніко́лі не замярза́е
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
incoming
[ˈɪn,kʌmɪŋ]
1.
adj.
1) які́ пры́йдзе
2) які́ надыхо́дзіць, настае́ (пра час)
2.
n.
прыхо́д, надыхо́д -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mendicant
[ˈmendɪkənt]
1.
adj.
1) які́ жабру́е
mendicant friar — мана́х, які́ жабру́е
2) жабра́цкі
2.
n.
жабра́к -а́ m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
officious
[əˈfɪʃəs]
adj.
1) празьме́рна паслу́жлівы; які́ навя́звае свае́ паслу́гі; назо́льны
2) які́ лю́біць су́нуць нос не ў сваё
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
outstanding
[,aʊtˈstændɪŋ]
adj.
1) вялі́кі, выда́тны, які́ выдзяля́ецца
2) няспла́чаны
outstanding debt — няспла́чаны доўг
3) вы́тарклы, які́ выдае́цца, выступа́е
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
агрубе́лы, -ая, -ае.
1. Які стаў грубым, шорсткім, цвёрдым, шурпатым (пра скуру, паверхню чаго-н.).
Агрубелыя рукі.
2. Які стаў больш нізкім (пра голас).
3. Які страціў вастрыню, сілу.
Агрубелы нюх.
4. Які стаў знешне нязграбны, страціў мяккасць, тонкасць (пра аблічча, выгляд).
5. Які страціў душэўную далікатнасць, стаў менш чулым, чэрствым.
Агрубелая натура (перан.).
|| наз. агрубе́ласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)