геагно́зія
(ад геа- + -гнозія)
назва геалогіі ў канцы 18 — першай пал. 19 ст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мю-мезо́н
(ад гр. mu = назва літары μ + мезон)
тое, што і мюон.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
неаа́нтрапы
(ад неа- + -антрап)
назва выкапнёвых людзей (краманьёнцы), а таксама людзей сучаснага тыпу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нукло́н
(ад лац. nucleus = ядро)
агульная назва часціц атамнага ядра — пратонаў і нейтронаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
руцавіе́ціс
(латыш. rucavietis, ад Rucavi = назва паселішча ў Латвіі)
латышскі народны парны танец.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
шыферве́йс
(ням. Schicfcrweiß, ад Schiefer = сланец + Weiß = белая фарба)
устарэлая назва свінцовага бяліла.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эаа́нтрап
(ад эа- + -антрап)
назва выкапнёвага чалавека, косці якога знойдзены ў Паўд. Англіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эпітэліёма
(ад эпітэлій + -ома)
зборная назва для абазначэння розных эпітэліяльных пухлін, пераважна скуры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КА́МПАС (ад партуг. campo поле, адкрытае месца),
мясцовая назва саваннаў на пласкагор’ях Бразіліі. Пераважаюць цвёрдыя дзярнінныя злакі, месцамі ў спалучэнні з нізкарослымі (2—3 м) дрэвамі і хмызняком, на чырвоных латэрытных глебах. Раён інтэнсіўнай жывёлагадоўлі.
т. 7, с. 536
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАНГО́ЛЫ.
1) халха-манголы, народ, асн. насельніцтва Манголіі (1,64 млн. чал., 1992). Жывуць таксама ў Кітаі (манголы Кітая, 5,24 млн. чал.). Гавораць на мангольскай мове. Вернікі — будысты.
2) Назва народаў, якія гавораць на мангольскіх мовах.
т. 10, с. 73
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)