выпускні́к м. Absolvent [-´vɛnt] m -en, -en; Schúlabgänger m -s, -, Abituri¦ént m -en, -en (школы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

піфагарэ́ец, ‑рэйца, м.

Гіст. Вучань і паслядоўнік заснавальніка старажытнагрэчаскай рэлігійна-філасофскай школы Піфагора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабудава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; -дава́ны; зак., што.

1. Зрабіць пераробку ў якой-н. пабудове.

П. хату.

2. Пабудаваць, перарабіць па-новаму, унёсшы змены ў парадак, сістэму чаго-н.

П. план.

П. працу школы.

П. сказ.

|| незак. перабудо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перабудо́ва, -ы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

schoolmaster

[ˈsku:l,mæstər]

n.

наста́ўнік -а m., кіраўні́к шко́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rector [ˈrektə] n.

1. прыхо́дскі свяшчэ́ннік; па́стар

2. рэ́ктар (універсітэта); дырэ́ктар шко́лы (у Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Léhrerschaft f -, -en наста́ўніцкі калектыў (школы); наста́ўніцтва, наста́ўнікі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Óberstufe f -, -n ве́рхняя ступе́нь (напр., сярэдняй школы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дырэ́ктар, ‑а, м.

Кіраўнік прадпрыемства, якой‑н. установы. Дырэктар завода. Дырэктар школы. Дырэктар саўгаса.

[Лац. direktor.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піянерважа́ты, ‑ага, м.

Кіраўнік піянерскага атрада або дружыны. Юнак быў старшым піянерважатым школы. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

субсідзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Выдаць (выдаваць) субсідыю. Субсідзіраваць будаўніцтва школы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)