marvelous

[ˈmɑ:rvləs]

adj.

1) цудо́ўны, надзвыча́йны

2) непраўдападо́бны, невераго́дны

3) informal ве́льмі до́бры, раско́шны, выда́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

priceless

[ˈpraɪsləs]

adj.

1) ве́льмі кашто́ўны; бясцэ́нны, неацэ́нны

2) informal ве́льмі сьме́шны, ве́льмі прые́мны, цудо́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prodigious

[prəˈdɪdʒəs]

adj.

1) велічэ́зны, агро́мністы

2) цудо́ўны; чаро́ўны, дзіво́сны

a prodigious feat — дзіво́снае дасягне́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дзіво́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Казачна-дзіўны, незвычайны, фантастычны. Ігнасю сняцца страшныя сны: ён вандруе па рэках і азёрах, пераходзіць кладачкі і масты. Чарнышэвіч. Янук павагаўся і сеў, хоць і страх наганяў на яго гэты пакой, падобны на дзівоснае вядзьмарскае збудаванне. Лупсякоў. Вокны друкарні.. замураваны дзівоснымі ўзорамі дзеда-мароза. Брыль.

2. Цудоўны, незвычайны па хараству, прыгажосці. Дрэвы яшчэ дзе-нідзе стаялі ў сваім дзівосным жоўта-барвовым убранні. Ляўданскі. Усё было нібы ахоплена агнём, дзівосным, невыказна прыгожым, усеабдымным. Мележ.

3. Выдатны, вельмі добры, цудоўны. — Ну ж і стрэльбу здабыў ты сабе, Мартын! — цмакаў дзед Талаш, разглядаючы дзівосную стрэльбу. Колас. Слава аб ім [Талімоне] ішла далёка, і перш за ўсё — за дзівосны голас. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stunner [ˈstʌnə] n. infml цудо́ўны экзэмпля́р; незвыча́йная прыгажу́ня;

She is a stunner for cakes. Яна надзвычайна добра пячэ торты.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Га́рны ’ласкавы, добры, мілы’ (Нас.), ’цудоўны, добры’ (Касп.), га́рна ’добра’ (Бяльк., Жд. 2). Паводле Шанскага (1, Г, 33), бел. га́рны запазычана з укр. мовы. У самой укр. мове паходжанне гэтага слова не вельмі яснае. Гл. меркаванні ў Шанскага, там жа; Фасмера, 1, 394, Рудніцкага, 1, 575.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

heavenly

[ˈhevənli]

adj.

1) нябёсны, нябе́сны

heavenly bodies — нябе́сныя це́лы

2) цудо́ўны, ве́льмі шчасьлі́вы або́ прыго́жы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cudowny

cudown|y

цудоўны;

~e dziecko — цудоўнае дзіця; вундэркінд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zdumiewający

здзіўляльны; уражвальны; дзівосны;

zdumiewający wynik — цудоўны (неверагодны) вынік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

amazing [əˈmeɪzɪŋ] adj. які́ ўражвае; дзі́ўны; дзіво́сны; цудо́ўны; незвыча́йны, надзвыча́йны;

New York is an amazing city. Нью-Ёрк вельмі ўражвае.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)