stiffen [ˈstɪfn] v.

1. крухма́ліць, рабі́ць тугі́м або́ пру́ткім

2. тужэ́ць, застава́цца жо́рсткім, цвёрдым

3. дубе́ць, карчане́ць, кале́ць;

stiffen with cold карчане́ць ад хо́ладу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

заме́рзнуць, -ну, -неш, -не; замёрз, -зла; -ні; зак.

1. Ператварыцца ў лёд або пакрыцца лёдам, ледзяной коркай.

Вада ў вёдрах замерзла.

Рэчка замерзла.

Вокны замерзлі.

2. Загінуць ад холаду або моцна азябнуць.

З. у полі.

Пасажыры замерзлі.

|| незак. замярза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; наз. замярза́нне, -я, н.

Пункт замярзання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расчырване́цца, ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца; зак.

Моцна пачырванець, накрыцца румянцам. Грасыльда доўга глядзела ў агонь. Твар яе расчырванеўся ад вуголля. Пташнікаў. Ад хуткай хады па холаду .. [Юлька] расчырванелася. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kostnieć

незак. дубець, калець, карчанець;

kostnieć z zimna — калець ад холаду

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

хо́лад м. Kälte f -;

дзе́сяць гра́дусаў хо́ладу zehn Grad Kälte [minus; únter Null]

◊

саба́чы хо́лад Húndekälte f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

benumbed

[bɪˈnʌmd]

1.

v., p.p. of benumb

2.

adj.

1) адубе́лы (ад хо́ладу)

2) прыту́плены (пра пачу́цьці)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

балаця́нішча, ‑а, н.

Разм. Месца, дзе раней было балота. Увабраўшы [галаву] у плечы і зябка пацінаючыся ад начнога холаду, чалавек пайшоў, хістаючыся, пустыром на балацянішча, парослае алешкавым параснікам. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сине́ть несов., в разн. знач. сіне́ць;сине́ют зи́мние леса́ сіне́юць зімо́выя лясы́;

ру́ки сине́ют от хо́лода ру́кі сіне́юць ад хо́ладу;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

патрэ́сціся сов. потрясти́сь; (от страха, холода — ещё) подрожа́ть;

п. на калёсах — потрясти́сь на теле́ге;

п. ад хо́ладу — потрясти́сь (подрожа́ть) от хо́лода

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адубе́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм.

1. Які адубеў, акалеў; змёрзлы. Уначы ад марозу лопаліся бярвенні ў сценах, а неяк раніцай Сяргейка знайшоў у сенцах двух адубелых вераб’ёў. Хомчанка. // Які стаў нягнуткі ад холаду; скарчанелы. Здавалася, што адубелыя рукі не вытрымаюць, міна паляціць уніз. Новікаў.

2. Цвёрды, каляны ад вады, холаду. Галіна адварочвалася, пазірала ў самы куток машыны, дзе, уваткнуты між рамай і брызентам, калыхаўся адубелы ад вады зялёны плашч-накідка. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)