навары́ ць , -вару́ , -ва́ рыш, -ва́ рыць; -ва́ раны; зак.
1. чаго . Варачы, нагатаваць у патрэбнай колькасці; згатаваць.
Н. варэння.
2. чаго . Наплавіць у нейкай колькасці.
Н. сталі .
3. што . Апрацоўваючы металічны прадмет, прыварыць кавалак металу.
Н. нарог.
|| незак. нава́ рваць , -аю, -аеш, -ае.
|| наз. нава́ рка , -і, Д М -рцы, ж. (да 3 знач. ) і нава́ рванне , -я, н. (да 3 знач. ).
|| прым. наварны́ , -а́ я, -о́ е (да 3 знач. ; спец. ).
Наварная вось.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ды́ бам , прысл.
Падняўшыся ўверх; тарчма, старчаком. Сняцца аглухшыя рыбы, Стогны у далях марскіх, Сняцца узнятыя дыбам Хвалі ад выбухаў іх [мін]. Танк .
•••
Валасы (сталі , становяцца) дыбам гл. волас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папяле́ ць , ‑ее; незак.
1. Разм. Ператварацца ў попел. Сам горад папялеў у агні. Баранавых .
2. Набываць колер попелу. Ужо і зоры ночы позняга лета папялець сталі . Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэўко́ маўскі , ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэўкома, належыць яму. Ужо відзён сцяг на рэўкомаўскім доме. А ногі не ідуць, анямелі і ацяжэлі, сталі як чужыя. Хомчанка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
king
[kɪŋ]
n.
1) каро́ ль караля́ m.
2) улада́ р -а́ m.
3) магна́ т -а, каро́ ль m.
a steel king — каро́ ль ста́ лі
4) каро́ ль (у ка́ ртах, шахма́ тах)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сіліцы́ раванне
(ад лац. silicium = крэмній)
насычэнне паверхневых слаёў сталі крэмніем , каб павысіць яе стойкасць супраць карозіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вы́ гар , ‑у; мн. вы́ гары, ‑аў; м.
Участак лесу, балота, сенажаці, выпалены агнём, пажарам. Рэкі сталі позна, а на топкіх балотах асобныя выгары і цяпер дымяцца сіняй парай. Ермаловіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пла́ стык 1 , ‑у, м.
Тое, што і пластычная маса. Па трываласці некаторыя пластыкі не ўступаюць сталі . «Звязда» .
пла́ стык 2 , ‑а, м.
Мастак, які займаецца пластыкай (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
угну́ ць , угну, угнеш, угне; угнём, угняце; зак. , што .
Тое, што і увагнуць (у 1, 2 знач.). Скуратовіч раптам угнуў плечы так, што яны сталі шырокія і круглыя. Чорны .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КО́ ЛЕРЫ ПАБЕ́ ГЛАСЦІ ,
радужная афарбоўка, якая ўзнікае на чыстай паверхні нагрэтай сталі ад паяўлення слоя аксідаў. Для вугляродзістай сталі характэрны колеры (з адпаведнай т-рай у °C ): саломенны саламяны * (220), залацісты (230), карычневы (240), чырвона-карычневы (250), пурпуровы (260), фіялетавы (280), сіні (валошкавы, 300), светла-блакітны (320), светла-шэры (330—350). На легіраваных сталях гэтыя колеры з’яўляюцца пры больш высокіх т-рах.
т. 8, с. 390
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)