паказа́льнік, ‑а, м.

1. Надпіс, вяха, стрэлка і пад., якія служаць для паказвання чаго‑н. Паказальны дарог. □ Марудна пасоўваўся па беламу цыферблату чорны мінуты паказальны. Бядуля.

2. Даведачная кніга або даведачны спіс у кнізе. Бібліяграфічны паказальны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Áuswahlliste f -, -n рэкамендацы́йны спіс (кніг і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stámmrolle f -, -n вайск. спіс асабо́вага скла́ду ча́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

electoral [ɪˈlektərəl] adj. вы́барчы;

an electoral reform/system вы́барчая рэфо́рма/сістэ́ма;

an electoral register/roll спіс вы́баршчыкаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

endless [ˈendləs] adj.

1. бяско́нцы; бязме́жны;

an endless list бяско́нцы спіс

2. незлічо́ны;

endless opportunities незлічо́ныя магчы́масці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unlisted [ˌʌnˈlɪstɪd] adj. не ўклю́чаны ў спіс;

an unlisted telephone number ну́мар тэлефо́на, яко́га няма́ ў даве́дніку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зарэгістрава́ць registríeren vt; éinschreiben* vt, éintragen* vt (унесці ў спіс і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уключы́ць, -ючу́, -ю́чыш, -ю́чыць; -ю́чаны; зак.

1. каго-што ў што. Увесці, унесці ў склад, лік каго-, чаго-н.

У. у спіс навучэнцаў.

У. соль у рацыён жывёлы.

2. што ў што. Далучыць да сістэмы чаго-н.

У. апарат у сетку.

3. што. Прывесці ў дзеянне.

У. станок.

Уключы святло!

|| незак. уключа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. уключэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

І́НДЭКС (ад лац. index паказальнік, спіс),

1) пералік чаго-н.

2) Умоўнае абазначэнне (лічбавае, літарнае ці камбінаванае) у сістэме якой-н. класіфікацыі (напр., паштовы І.).

3) Лічбавы паказчык, які выражае паслядоўныя змены якой-н. эканам. з’явы (напр., індэкс інфляцыі, індэкс цэн). Гл. таксама Індэкс у матэматыцы.

т. 7, с. 255

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пералі́к, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пералічыць.

2. Спіс з пералічэннем чаго‑н. Далей ішоў яшчэ доўгі пералік розных відаў спорту, але мае вочы спыніліся на заманлівым слове «бокс», такім поўным мужнасці і вялікай, чароўнай магіі. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)