Vokabulár [vo-] n -s, -e спіс слоў, сло́ўнік, сло́ўнікавы запа́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

compile

[kəmˈpaɪl]

v.t.

1) склада́ць

to compile a dictionary — склада́ць сло́ўнік

2) зьбіра́ць; кампілява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

concordance

[kənˈkɔrdəns]

n.

1) зго́днасьць, зго́да f.

2) канкарда́нс -у m., сло́ўнік (а́ўтара, тво́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gazetteer

[,gæzəˈtɪr]

n.

1) сло́ўнік геаграфічных назо́ваў

2) esp. Brit. выдаве́ц афіцы́йнага дзяржа́ўнага бюлетэ́ню

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

polyglot

[ˈpɑ:lɪglɑ:t]

1.

n.

паліглёт -а m.

2.

adj.

шматмо́ўны

polyglot dictionary — шматмо́ўны сло́ўнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГЛАСА́РЫЙ (ад лац. glossarium слоўнік глос),

1) у мінулым слоўнік рэдкаўжывальных, незразумелых слоў (глос), якія трапляліся ў пісьмовых помніках, з іх тлумачэннем або перакладам. Узніклі ў 5 ст. да н.э.; іх стваральнікамі былі каментатары паэм Гамера, стараж.-індыйскіх Ведаў і інш. На Беларусі развіццё кніжнай справы і пашырэнне скарынаўскай традыцыі тлумачэння незразумелых слоў з дапамогай глос прывялі да з’яўлення ў канцы 16 ст. Гласарый «Лексисъ съ толкованіемъ словенскихъ мовъ просто», «Лексеконъ в кротцѣ албо рѣчникъ выборных речей к словещизнѣ закрытыхъ» і інш. Асаблівасць бел. гласарыяў у тым, што яны складаліся на аснове глос з царкоўных кніг, да якіх служылі дадаткамі, таму мелі назву «прыточнікі». Менавіта гласарыі сталі правобразам больш позніх тлумачальных і перакладных слоўнікаў.

2) Спецыяльна падрыхтаваны слоўнік для электронна-выліч. машыны пры аўтам. перакладзе.

М.​Р.​Суднік.

т. 5, с. 286

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

скарачэ́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

1. гл. скараціцца, скараціць.

2. Скарочанае абазначэнне, назва каго-, чаго-н.

Умоўныя скарачэнні.

3. Пропуск у якім-н. тэксце.

Раман друкуецца са скарачэннямі.

4. Звальненне з работы (разм.).

С. штату.

5. У словаўтварэнні: усячэнне слова, а таксама частка слова ці цэлае слова, утвораныя шляхам такога ўсячэння.

Слоўнік скарачэнняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

двухмо́ўны zwéisprachig, bilingual [-lıŋg´wɑ:l], bilinguisch [-´lıŋgwiʃ];

двухмо́ўны сло́ўнік zwéisprachiges Wörterbuch;

узгадава́цца ў двухмо́ўным асяро́ддзі zweísprachig áufwachsen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

polyglot​2 [ˈpɒliglɒt] adj. fml шматмо́ўны;

a polyglot dictionary шматмо́ўны сло́ўнік;

the polyglot Bible Бі́блія з тэ́кстамі на не́калькіх мо́вах

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vest-pocket [ˌvestˈpɒkɪt] adj. AmE кішэ́нны, мале́нькі;

a vest-pocket dictionary кішэ́нны сло́ўнік;

a vest-pocket park мале́нькі гарадскі́ парк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)