пережи́ть сов., в разн. знач. перажы́ць;
пережи́ть большу́ю ра́дость перажы́ць вялі́кую ра́дасць;
пережи́ть му́жа перажы́ць му́жа;
пережи́ть (самого́) себя́ перажы́ць (само́га) сябе́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
In caelum exspuis
Пляваць у неба (г. зн. ставіць сябе пад небяспеку быць самому ж апляваным).
Плевать в небо (т. е. подвергать себя опасности быть самому же оплёванным).
бел. Не плюй супраць ветру. Проці вады не паплывеш. Не плюй у вадзіцу, бо давядзецца напіцца. Не плюй у калодзезь: згадзіцца вады напіцца. Не плюй проці ветру ‒ усе пырскі будуць твае.
рус. Кверху плевать ‒ свою бороду заплевать. Выше носа плюнешь, себя запачкаешь. Вверх не плюй: себя пожалей. Плевать против ветра.
фр. Qui crache en l’air reçoit le crachat sur soi (Кто плюёт в воздух, получает плевок на себя).
англ. Don’t foul the well, you may need its waters (He плюй в колодец: пригодится воды напиться).
нем. Spucke nicht nach oben, du ziehst den Kürzeren (Не плюй вверх, останешься в проигрыше).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
падці́снуць сов.
1. поджа́ть;
2. (под себя) поджа́ть; подобра́ть;
3. (засунуть подо что-л.) подти́снуть;
4. (нагруженный воз и т.п.) кре́пче увяза́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паво́дзіць I несов. (о поведении) вести́;
◊ п. сябе́ — вести́ себя́
паво́дзіць II несов. (делать движение чем-л.) поводи́ть;
п. вачы́ма — поводи́ть глаза́ми
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праяві́ць сов., в разн. знач. прояви́ть;
п. гераі́зм — прояви́ть герои́зм;
п. назіра́льнасць — прояви́ть наблюда́тельность;
п. плёнку — прояви́ть плёнку;
◊ п. сябе́ — прояви́ть себя́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
возмути́ть сов.
1. (вывести из себя) абуры́ць;
2. (побудить к восстанию) уст. падбухто́рыць, узбунтава́ць;
3. (вывести из состояния покоя) уст. узбуры́ць, пару́шыць (спако́й);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
возмуща́ть несов.
1. (выводить из себя) абура́ць;
2. (побуждать к восстанию) уст. падбухто́рваць, узбунто́ўваць;
3. (выводить из состояния покоя) уст. узбура́ць, паруша́ць (спако́й);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НЕАФРЭЙДЫ́ЗМ,
кірунак у псіхалогіі і філасофіі 20 ст. Сфарміраваўся ў 1930-я г. ў выніку вылучэння з фрэйдызму. Найб. пашыраны ў ЗША. Гал. тэарэтыкі Х.Хорні, Г.Саліван, Э.Фром, А.Кардынер. У адрозненне ад К.Г.Юнга і А.Адлера, якія спрабавалі пераасэнсаваць вучэнне З.Фрэйда ў рамках псіхааналізу, прыхільнікі Н. стварылі вучэнне, якое базіравалася на псіхааналізе, амер. сацыялогіі і этналогіі. Яны адмовіліся ад фрэйдаўскага «біялагізму» (неўсвядомленае; вучэнне аб лібіда і сублімацыі) і прызналі ролю сац. фактару ў развіцці асобы («сацыялагізацыя псіхалогіі»). Сац. фактар і сац. з’явы тлумачыліся ў пераламленні праз прызму свядомасці суб’екта (псіхалагізаваліся), у выніку чаго адхіляліся аб’ектыўныя заканамернасці. Праблема ўзаемаадносін суб’екта і аб’екта, асобы і асяроддзя разглядалася як простае прыстасаванне аднаго да другога. Своеасабліва тлумачылася і сама асоба. Напр., Саліван абсалютызаваў міжасобасныя адносіны (сітуацыі), дзе асоба разглядалася як міф — яна толькі сума адносін, што ўзнікаюць пад час зносін. Хорні, наадварот, не выключаў магчымасці «самарэалізацыі» асобы. У выніку крытычнага стаўлення да заходняй цывілізацыі Фром стварыў тэорыю «камунітарнага сацыялізму» і прапанаваў абстрактны і утапічны метад «сац. тэрапіі» амер. нацыі (неабходнасць «лячыць» грамадства ў цэлым, а не індывіда).
Літ.:
Уэллс Г. Крах психоанализа: От Фрейда к Фромму Пер. с англ. М., 1968;
Фромм Э. Человек для себя: Пер. с англ. Мн., 1997;
Яго ж. Анатомия человеческой деструктивности: Пер. с англ. Мн., 1999.
Т.І.Адула.
т. 11, с. 262
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ве́шацца несов.
1. повиса́ть; ве́шаться;
2. (лишать себя жизни) ве́шаться, уда́вливаться;
3. страд. ве́шаться; уда́вливаться; см. ве́шаць;
◊ в. на шы́ю — ве́шаться на ше́ю
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пы́рскацца несов.
1. (брызгать на себя чем-л.) пры́скаться;
п. духа́мі — пры́скаться духа́ми;
2. (брызгать на кого-л. или обрызгивать друг друга) бры́згаться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)