легітымі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік, прыхільнік легітымізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канструктыві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік, прыхільнік канструктывізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кантыя́нец, ‑нца, м.

Паслядоўнік філасофіі Канта, прыхільнік кантыянства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэкадэ́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Прадстаўнік, прыхільнік дэкадэнцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наміналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік, прыхільнік наміналізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неарэалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік, паслядоўнік неарэалізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазітыві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік, прыхільнік пазітывізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педо́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст па педалогіі; прыхільнік педалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагрэсі́ст, ‑а, М ‑сісце, м.

Кніжн. Прыхільнік прагрэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прафашы́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік фашызму, фашыстаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)