нажда́к, ‑у, м.

Горная парода, якая складаецца з дробных зярнят карунду і прымесей іншых мінералаў. // Парашок з гэтага мінералу, які ўжываецца для шліфоўкі або чысткі металічных вырабаў, шкла і пад.

[Цюрк. nadžak.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

powder

[ˈpaʊdər]

1.

n.

1) парашо́к -ку́ m. (мы́йны, зубны́)

2) face powder — пу́дра f.

3) gunpowder — по́рах -у m.

2.

v.

1) расьціра́ць, сьціра́ць на парашо́к

2) ператвара́цца ў парашо́к (пра суху́ю зямлю́)

3) пасыпа́ць або́ пакрыва́ць парашко́м

4) пу́дрыць (твар)

5) церушы́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВІКАСО́Л, вітамін K3,

сінтэтычны водарастваральны аналаг вітаміну K3, бісульфітнае вытворнае 2-метыл-1,4-нафтахінону, C11H9NaSO5∙3H2O. Белы або з жаўтаватым адценнем парашок. Садзейнічае павышэнню колькасці пратрамбіну ў крыві печані і ўзмацненню згусальнасці крыві. Па дзеянні ў 2 разы больш актыўны за натуральны вітамін K3 (філахінон). Сутачная патрэбнасць у вікасоле для дарослага чалавека ў норме 1 мг. Лек. сродак для спынення крывацёку, лячэння жаўтухі, гемарою, вострага гепатыту, прамянёвай хваробы і інш., таксама для прафілактыкі K-гіпавітамінозу і K-авітамінозу.

т. 4, с. 153

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІНУЛІ́Н,

поліцукрыд, які складаецца з астаткаў D-фруктозы. Малекулярная маса 5000—6000. Белы гіграскапічны аморфны парашок. Пры растварэнні ў вадзе ўтварае вязкія калоіды саладкаватага смаку. Запасны вуглявод многіх раслін, у асн. складанакветных. У клубнях і каранях тапінамбуру, вяргіні, нарцыса, гіяцынту, тубярозы, цыкорыі, кок-сагызу, дзьмухаўцу да 10—12%. Добра засвойваецца, ужываецца ў лячэбным харчаванні хворых на цукр. дыябет. У медыцыне выкарыстоўваюць пры даследаванні функцыі нырак, у біялогіі — для вывучэння водна-салявога абмену і мочаўтварэння ў жывёл.

т. 7, с. 291

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

confectioner

[kənˈfekʃənər]

n.

цуке́рнік -а, канды́тар -а m.

confectioner’s sugar — цукро́вы парашо́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pulverizer

[ˈpʌlvəraɪzər]

n.

машы́на для расьціра́ньня ў парашо́к; распыля́льнік, пульвэрыза́тар -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зубны́ в разн. знач. зубно́й;

з. боль — зубна́я боль;

з. парашо́к — зубно́й порошо́к;

з. зы́чны — лингв. зубно́й согла́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sproszkowany

sproszkowan|y

ператвораны ў парашок;

mleko ~e — сухое малако

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

цытраванілі́н

(ад лац. citrus = лімоннае дрэва + ванілін)

парашок ад галаўнога болю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

powdery

[ˈpaʊdəri]

adj.

1) сы́пкі; парашкава́ты, як парашо́к

2) пасы́паны або́ пакры́ты парашко́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)