невообрази́мо нареч.

1. няўя́ўна; так, што ця́жка (не́льга) уяві́ць;

2. неймаве́рна; надзвыча́йна; страшэ́нна; см. невообрази́мый;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

uncontrollable [ˌʌnkənˈtrəʊləbl] adj. бескантро́льны, нястры́мны;

uncontrollable laughter нястры́мны смех;

an uncontrollable child дзіця́, яко́му не́льга даць ра́ды; сваво́льнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unthinkable [ʌnˈθɪŋkəbl] adj. неймаве́рны; невераго́дны; It’s quite unthinkable that he will resign. Нельга нават уявіць, што ён звольніцца.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сто́лькі

1. нареч. сто́лько;

вам не́льга с. хадзі́ць — вам нельзя́ сто́лько ходи́ть;

2. мест., указ. сто́лько

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неадхі́льны

1. (якога нельга адхіліць) nicht zu beséitigen, únüberwindlich;

2. (неадступны, пастаянны, пераканаўчы) únumstößlich, unwiderlégbar; bezáubernd, unwiderstéhlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

непрадугле́джаны, ‑ая, ‑ае.

Такі, якога нельга было прадугледзець. Непрадугледжаныя цяжкасці. // Не дазволены афіцыйна. Непрадугледжаны законам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нерасклада́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які нельга раскласці, падзяліць на састаўныя часткі; адзіны, непадзельны. Нераскладальнае словазлучэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нільжа́ ’нельга, няма магчымасці’ (Мал.). Гл. нельга.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ГРЭХ,

у рэлігійнай этыцы маральнае зло, якое заключаецца ў парушэнні дзеяннем, словам ці думкай волі Бога. Да граху адносяць невыкананне пэўных рэліг.-царк. нормаў, устаноўленых асобна кожнай канфесіяй. Тэалогія вылучае першародны грэх першых людзей, вынікі якога наследуюць нашчадкі. Сутнасцю праваслаўнага вучэння пра грэх з’яўляецца збавенне, якое магчыма толькі верай і справамі. Лічыцца, што без веры ў Бога, без хрысц. зносін, без хрышчэння нельга заслужыць даравання.

т. 5, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пага́ны, -ая, -ае.

1. Які нельга есці з прычыны ядавітасці, нечыстаты.

П. грыб.

2. Прызначаны для смецця, нечыстот.

Паганае вядро.

3. Мярзотны, подлы чалавек.

П. чалавек.

П. настрой.

4. Злы, куслівы (пра сабаку).

5. Язычніцкі (уст.).

Паганыя ідалы.

◊

Паганыя вочы (разм.) — шкодныя вочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)