дыяме́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Алмаз, брыльянт.

2. Назва аднаго з дробных шрыфтоў.

|| прым. дыяме́нтавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нарма́ны, -аў, адз. нарма́н, -а, м. (гіст.).

Агульная назва плямён, якія насялялі Скандынавію ў 8—11 стст.

|| прым. нарма́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

насе́лены, -ая, -ае.

Які мае насельніцтва; заселены.

Н. востраў.

Населены пункт — агульная назва месцаў, дзе жывуць людзі (горад, вёска і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дэ, нескл., н.

Назва літары «д».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жэ, нескл., н.

Назва літары «ж».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гэ, нескл., н.

Назва літары «г».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вэ, нескл., н.

Назва літары «в».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́ська, ‑і, м.

Ласкальная назва каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карбо́ванец, ‑нца, м.

Украінская назва рубля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зэ, нескл., н.

Назва літары «з».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)