тэхніцы́зм
(ад тэхніка)
1) празмернае захапленне тэхнічным бокам якой
2) празмернасць у адлюстраванні тэхнікі, вытворчасці, машын у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тэхніцы́зм
(ад тэхніка)
1) празмернае захапленне тэхнічным бокам якой
2) празмернасць у адлюстраванні тэхнікі, вытворчасці, машын у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
замалёўка, ‑і,
1.
2. Малюнак, накід з натуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бакала́ўр, ‑а,
1. Даўней у заходнееўрапейскіх і рускіх універсітэтах (цяпер у Англіі) — першая вучоная ступень.
2. У сучаснай Францыі і некаторых іншых краінах — асоба, якая скончыла сярэднюю школу.
[Лац. baccalaureus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фармалісты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Пранікнуты фармалізмам (у 3 знач.).
2. Які мае адносіны да фармалізму, уласцівы фармалізму (у 1, 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кантэста́цыя
(ад
1) дыскусія, спрэчка па грамадскіх і
2) выражэнне пратэсту, асабліва ў палітычным руху, творчасці, рэлігіі;
3) саперніцгва, конкурс.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ІЖЭ́ЎСК,
горад, сталіца Удмурціі, у Расійскай Федэрацыі, на
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
эклекты́зм
(
механічнае аб’яднанне розных, часта нават супрацьлеглых прынцыпаў, поглядаў,
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
фестыва́ль
(
грамадская ўрачыстасць, масавае свята з паказам лепшых твораў музычнага, тэатральнага, эстраднага, цыркавога або іншага віду мастацтва (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КРЫТЭ́РЫЙ (ад старажытнагрэч. kriterion сродак для суджэння),
адзнака, пакладзеная ў аснову класіфікацыі чаго-небудзь, або на падставе якой праводзіцца ацэнка, вызначэнне якой-небудзь з’явы, прадмета; мера для ацэнкі суджэння. Выступае як сродак праверкі ісціннасці ведаў, дзейнасці людзей і яе вынікаў, норм паводзін і дзеянняў чалавека, асобных
В.А.Салееў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
парафра́за
(
1) пераказ сваімі словамі літаратурнага твора, а таксама адаптацыя вялікіх
2) інструментальная п’еса віртуознага характару на оперныя тэмы або народныя мелодыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)