гада́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для гадання; такі, па якім гадаюць. Гадальная кніга. Гадальныя карты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карцёж, ‑цяжу, м.

Разм. Азартная і зацяжная гульня ў карты. Завесці карцёж. Прыахвоціцца да карцяжу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасья́нсны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пасьянса, прызначаны для пасьянса. Пасьянсныя камбінацыі. Пасьянсныя карты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крап, -у, м.

1. Дробныя, іншага колеру плямкі, крапіны на чым-н.

Белы мармур з шэрым крапам.

2. Умоўная паметка на рубашцы ігральнай карты.

Шулерскі к.

|| прым. кра́павы, -ая, -ае і краплёны, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сыгра́ть сов.

1. згуля́ць;

сыгра́ть в ка́рты згуля́ць у ка́рты;

сыгра́ть сва́дьбу згуля́ць вясе́лле;

2. театр., муз. сыгра́ць;

сыгра́ть роль сыгра́ць ро́лю; см. игра́ть​ 1, 2, 5;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fälschen vt падрабля́ць; фальсіфікава́ць;

Kárten ~ ме́ціць ка́рты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

АЭРАФОТАТАПАГРА́ФІЯ,

раздзел тапаграфіі, які вывучае метады стварэння тапаграфічных картаў па матэрыялах аэрафотаздымкі. Вылучаюць камбінаваны метад аэрафотатапаграфіі (контурная частка карты складаецца на падставе аэрафотаздымкаў, рэльеф мясцовасці адлюстроўваецца гарызанталямі па выніках мензульнай здымкі) і стэрэатапаграфічны метад (контуры і гарызанталі наносяцца універсальнымі стэрэафотаграмметрычнымі прыладамі). Пры пабудове контурнай часткі карты карыстаюцца вынікамі палявога і камеральнага дэшыфравання аэрафотаздымкаў.

Р.​А.​Жмойдзяк.

т. 2, с. 175

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тасава́ць

(фр. tasser)

перамешваць ігральныя карты перад раздачай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

карцёжны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гульні ў карты, звязаны з ёй. Карцёжная гульня. Карцёжны стол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

blackjack [ˈblækdʒæk] n.

1. дубі́нка

2. гульня́ ў ачко́ (пра карты)

3. піра́цкі чо́рны сцяг

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)