ЖО́ЎТАЯ ВАДЗЯНА́Я ЛІЛЕ́Я,

кветкавая расліна, гл. ў арт. Гарлачык жоўты.

т. 6, с. 440

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

yellow​2 [ˈjeləʊ] adj.

1. жо́ўты;

yellow hair залаці́стыя валасы́;

turn yellow жаўце́ць

2. infml баязлі́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyżółcić

зак. пажаўціць; пафарбаваць у жоўты колер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

żonkil

м. бат. жоўты нарцыc (Narcissus jonquilla)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бастр, ‑у, м.

Жоўты цукровы пясок нізкай якасці, які атрымліваецца пры пераварцы бурачнай патакі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ксерафо́рм, ‑у, м.

Жоўты парашок, які выкарыстоўваецца ў прысыпках і мазях як антысептычны сродак.

[Ад грэч. xēros — сухі і лац. forma — выгляд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воск, -у, м.

Мяккае пластычнае рэчыва, якое выпрацоўваюць пчолы для будовы сотаў.

Тапіць в.

Мяккі як в.

|| прым. васко́вы, -ая, -ае.

Васковая свечка.

В. твар (перан.: бледна-жоўты). Васковая спеласць зерня (фаза спеласці перад поўным паспяваннем).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

amber

[ˈæmbər]

1.

n.

1) буршты́н -у m.

2) буршты́навы, жо́ўты ко́лер

2.

adj.

буршты́навы, жо́ўты, жо́ўта-руды́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ёдафо́рм, ‑у, м.

Прэпарат еду — крышталічны жоўты парашок, які выкарыстоўваецца ў медыцыне як антысептычны сродак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

храма́ты, ‑аў; адз. храмат, ‑а, М ‑маце, м.

Солі хромавай кіслаты, афарбаваныя ў жоўты колер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)