рота́нг бот. рата́нг, -га и (о древесине и собир.) -гу м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

форшла́г

1. мор. фаршла́г, -га м.;

2. муз. фаршла́г, -гу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сыць, ‑і, ж.

Сытасць. Вось паказалася .. хартовая галава: морда ў крыві, вочы заплылі хіжаю сыццю і ў зубах штось тырчыць... Гарэцкі. [Якаў:] — Гу... Не заўсёды ж і дрэнна жыць, бог дасць і лепш пажывём, у багацці, у сыці, а?.. Галавач.

•••

Да сыці — уволю, удосталь. Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праця́г, -гу м.

1. (действие) продолже́ние ср.;

п. пача́тай рабо́ты — продолже́ние на́чатой рабо́ты;

2. (часть чего-л. продолженного) продолже́ние ср.;

п. бу́дзе — продолже́ние сле́дует;

3. протяже́ние ср.;

на ўсі́м ~гу праспе́кта — на всём протяже́нии проспе́кта;

◊ на ~гу — (чаго) на протяже́нии (чего)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ночно́е ср., сущ. начле́г, -гу м.;

пое́хать в ночно́е пае́хаць на начле́г;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прида́ное ср.

1. паса́г, -гу м.;

2. (комплект белья) прыда́нае, -нага ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абу́рыцца ’абваліцца’ (Арх. ГУ). Гл. бурыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЗАКЛІ́ЧКІ,

абрадавыя песні магічнай функцыі са зваротам да аб’екта клічу. Найчасцей аб’ектам звароту выступалі поры года, святы (Вясна, Каляда, Купала), стыхіі, прыродныя з’явы (сонца, дождж, хмара), прадстаўнікі жывёльнага і расліннага свету. Заклінальны характар гэтых песень родніць іх з замовамі. Інтанацыя клічу найб. выразная ў вясновых З. Звароты да вясны ў першай страфе, дапоўненыя выгукамі «Гу!» ў канцы кожнай страфы, найб. поўна выяўляюць функцыян. прызначэнне гэтых З. Страта магічнай функцыі прывяла да пераходу некат. З. у дзіцячы фальклор.

Літ.:

Барташэвіч Г.А. Вершаваныя жанры беларускага дзіцячага фальклору. Мн., 1976;

Довженок Г.В. Український дитячий фольклор: (Віршовані жанри). Київ, 1981;

Мельников М.Н. Русский детский фольклор. М., 1987.

Г.​А.​Барташэвіч.

т. 6, с. 505

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Агапа́ць ’скакаць’ (Арх. ГУ) да гоп (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Со́рта ‘трос, канат’ (калінк., Арх. ГУ). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)