перакрыча́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чы́; зак., каго-што.

Заглушыць сваім крыкам голас другога, другіх.

Цяжка п. натоўп.

|| незак. перакры́кваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пры́ма, -ы, ж. (спец.).

1. Першы, асноўны гук гамы.

2. Першая струна смычковага музычнага інструмента.

3. Інструмент, голас, які выконвае вядучую партыю ў аркестры, хоры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перары́вісты, -ая, -ае.

1. Які перапыняецца цераз кароткія прамежкі часу; няроўны.

Перарывістае дыханне. П. голас.

2. 3 прамежкамі, не суцэльны.

Перарывістая лінія.

|| наз. перары́вістасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

entschidend a рашу́чы, выраша́льны;

ine ~e Überlgenheit перава́жная бо́льшасць;

~e Stmme рашу́чы го́лас; выраша́льны го́лас

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ме́цца-сапра́на

(іт. mezzosoprano)

жаночы голас, сярэдні паміж сапрана і кантральта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

husky [ˈhʌski] adj. сіпа́ты, хры́плы (пра чалавека або яго голас)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

postal vote [ˈpəʊstlˌvəʊt] n. BrE го́лас па по́шце (на выбарах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tuneless [ˈtju:nləs] adj. немелады́чны; бязгу́чны;

a tuneless voice глухі́ го́лас

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Stmme f -, -n

1) го́лас;

mit schlicher ~ дзелавы́м то́нам

2) муз. го́лас;

die rste ~ пе́ршы го́лас, пры́ма

3) перан. го́лас (сумлення і г.д.)

4) го́лас (думка);

es gibt ~en, die sgen… раздаю́цца галасы́ аб тым, што…

5) го́лас, пра́ва го́ласу;

sine ~ bgeben* адда́ць свой го́лас;

sich der ~ enthlten* устрыма́цца (пры галасаванні);

auf dene ~ kommt es an твой го́лас выраша́е ўсё; усё зале́жыць ад твайго́ го́ласу;

die ~ ines Prdigers in der Wüste ма́рны ля́мант у пусты́ні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пісклі́вы і (разм.) піскля́вы, -ая, -ае.

Вельмі тонкі, з піскам, вісклівы; які ўтварае піск.

П. голас.

Пісклівае дзіця.

|| наз. пісклі́васць, -і, ж. і (разм.) піскля́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)