1. Аддаць за пэўную плату. [Гарасім] хацеў прадаць зямлю, а грошы раздаць бедным.Чарнышэвіч.
2.Выдаць каго‑н., здрадзіць каму‑, чаму‑н. Не прадам свой народ я ніколі, Беларусь у баях адстаю.Астрэйка.[Ткачук:] — І знаеш, думаў я, думаў і надумаўся схадзіць усё ж уначы да Мароза. Няўжо, думаю, ён прадасць мяне?Быкаў.
•••
Спаць як пшаніцу прадаўшыгл. спаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасве́дчаннен.
1. (дзеянне) Bestätigung f -, -en; Beschéinigung f -, -en; Begláubigung f -, -en;
2. (дакумент) Schein m -(e)s, -e, Beschéinigung f, Áusweis m -es, -e;
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
rozporządzenie
rozporządzeni|e
н. распараджэнне; пастанова;
przygotować ~e — падрыхтаваць пастанову;
wydać ~e — выдаць распараджэнне;
mieć do ~a — мець у распараджэнні
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
get out
а) выхо́дзіць
б) выма́ць
в) уцячы́; памагчы́ уцячы́, вы́ратаваць
г) вы́даць, апублікава́ць (кні́гу)
д) вы́ведаць, вы́знаць, вы́цягнуць
they tried to get out his secret — яны́ стара́ліся вы́ведаць ад яго́ сакрэ́т
е) ста́цца вядо́мым
The news got out — Навіну́ даве́даліся
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
неціка́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які не выклікае цікавасці. Нецікавы кінафільм. □ — А ўсё ж нецікавая нам работа выпала, — праз нейкі час скардзіўся.. [Міхась], касавурачыся на Васіля.Якімовіч.
2.Разм. Непрыгожы. Са старою паняй жыла адзіная дачка, якую з-за ваеннага ліхалецця і нецікавага выгляду не ўдалося выдаць замуж.Брыль.
3.Разм. Не зусім добры; пасрэдны. Нарада пакінула нецікавае ўражанне...Гартны.[Бабка] проста думае свае старэчыя думкі, сухія, як і сама старасць, простыя, як і ўсё жыццё яе, нецікавыя, як і яе доля.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́ранасцьж.юрыд. (пісьмовая) Vóllmacht f -, -en; Prokúra f -, -ren;
даве́ранасць на вядзе́нне спраў Verhándlungsvollmacht f;
даве́ранасць на атрыма́нне гро́шай Vóllmacht für den Géldempfang;
по́ўная [агу́льная, генера́льная] даве́ранасць Blánkovollmacht f -;
дзе́йнічаць па даве́ранасці laut Vóllmacht hándeln
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
надрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што і без дап.
1. Узнавіць тэкст, лічбы, малюнкі і пад. друкарскім спосабам. Надрукаваць загаловак у газеце вялікімі літарамі.// Напісаць або перапісаць што‑н. на пішучай машынцы. Надрукаваць даведку. Надрукаваць рукапіс.
2. Змясціць у друку; выдаць. Сёлета Толя скончыў трэці курс літаратурнага аддзялення універсітэта.. Адзін яго нарыс днямі надрукавала абласная газета.Брыль.Рыгор памятае, як радаваўся ён, калі надрукаваў у часопісе невялічкі раздзел са сваёй дысертацыі.Арабей.
3. Аддрукаваць усё або частку чаго‑н. Надрукаваць збор твораў пісьменніка. Надрукаваць 10 старонак рукапісу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ука́зм. Erláss m -es, -e, Verórdnung f -, -en; Ukás m -es, -se (царскі – уРасіі);
вы́даць ука́зéinen Erláss verábschieden;
◊
яму́ ніхто́ не ўка́з er hört auf níemanden;
ён мне не ўка́з er hat mír gar nichts zu beféhlen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)