фрапі́раваць

(фр. frapper = літар. біць, удараць)

непрыемна паражаць, здзіўляць.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

прыгу́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак., што, чаго і без дап.

Каштуючы што-н., толькі дакрануцца губамі.

Толькі прыгубіла і паставіла чарку.

|| незак. прыгу́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зафантанава́ць, ‑нуе; зак.

Спец. Пачаць біць фантанам (пра нафту і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узго́рбіць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што.

Выгнуць гарбом, падняць угору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малаці́ць

1. dréschen* vt;

2. разм. (біць, стукаць) schlágen* vt, klópfen vi; dréschen* vt, prügeln vt (збіваць, біць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

paw​2 [pɔ:] v.

1. крана́ць; біць ла́пай; скрэ́бці

2. біць капыта́мі

3. infml хапа́ць рука́мі, ла́паць, ма́цаць;

Don’t paw at me! Не чапай мяне!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

búttern vt біць ма́сла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бічава́ць, -чу́ю, -чу́еш, -чу́е; -чу́й; незак., каго-што.

1. Біць, хвастаць бізуном, бічом¹ (у 1 знач.).

2. перан. Выкрываць недахопы, рэзка крытыкаваць.

Б. бюракратаў.

|| наз. бічава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дубі́ць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; незак., што.

Рабіць дубленне, падвяргаць дубленню. Дубіць шкуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распа́лубіць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., што.

Спец. Зрабіць распалубку (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)