2. (род. клапо́ўніка) прост. (помещение или мебель, в которых развелось много клопов) клопо́вник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мужчы́нскі мужско́й;
м. го́лас — мужско́й го́лос;
~кая рабо́та — мужска́я рабо́та;
○ м. род — грам. мужско́й род;
~кая ры́фма — лит. мужска́я ри́фма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мурм.
1. (род. му́ру) ка́менная (кирпи́чная) стена́; кла́дка ж.;
2. (род. му́ра) ка́менное (кирпи́чное) зда́ние;
◊ як м. — как грани́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нітI (род. ні́та) м., тех., уст. болт;
узя́ць на ніты́ — скрепи́ть болта́ми
нітII (род. ніта́) м., см. ніты́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
jenny
[ˈdʒeni]
n., pl. -nies
1) прадзі́льны стано́к
2) лябёдка f.
3) жано́чы род некато́рых жывёлаў
jenny ass — асьлі́ца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Абе́рдзіна ’род лучыны’ (Маш.), ’смольная сасна’. Няясна. Ці не ад бёрда, калі ўлічыць, што (а)бердзіна — рэгулярна адзіночнае ад множнага. Параўн. славен.brdína ’від травы’. Гл. Талстой, Геогр., 248.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Траю́радны ‘родны ў трэцім калене’ (ТСБМ, Пан., Брасл. сл.): лапаць боту траюрадны пляменнік (Юрч. Крыл.). Да трое і род (гл.) па ўзоры дваюрадны (Фасмер 4, 107; ЭСБМ 3, 131).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ко́дла, ‑а, н.
Разм.
1. Дом, сяліба. Злажыўшы рукі, як на модлы, Прыпёршыся каля сцяны, Глядзіць Марына, як іх кодла Трасуць, варочаюць паны.Колас.
2. Сям’я, род. Так звялося ў Шапятоўцы Барабанчыкава кодла і пачалося кодла новае, ветэрынарава.Галавач.//перан.Пагард. Група людзей, аб’яднаных чым‑н. Варожае кодла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́кса1, ‑ы, ж.
Астатак пакалечанай або ампутаванай рукі, нагі. Фактычна няма рукі — з рукава суконнага пінжака вытыркаецца забінтаваная кукса.Навуменка.
ку́кса2, ‑ы, ж.
Род жаночай прычоскі: закручаныя ў выглядзе валіка ззаду валасы. У яе быў драбнаваты твар і валасы, закручаныя ў высокую куксу пад хусткай.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канве́рт, ‑а, М ‑рце, м.
1. Пакет з паперы для перасылкі пісьма па пошце. У руках маіх — белы, панадны канверт. Цвёрды, відаць, з фотаздымкам.Брыль.Нахлябіч сеў і пачаў .. пісаць. Пасля як мае быць заклеіў лісток у канверт.Чорны.
2.Род коўдры для грудных дзяцей, пашытай у форме пакета.
[Ад фр. convert.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)