вучы́цца, вучу́ся, ву́чышся, ву́чыцца;
1. чаму і з
2. Атрымліваць адукацыю, спецыяльнасць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вучы́цца, вучу́ся, ву́чышся, ву́чыцца;
1. чаму і з
2. Атрымліваць адукацыю, спецыяльнасць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фізкульту́ра
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сарвігалава́, ‑ы;
Чалавек, які нічога не баіцца, ні перад чым не спыняецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фо́ртэль, ‑ю,
[Польск. fortel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Spórtlehrer
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
змо́віцца, змоўлюся, змовішся, змовіцца;
Дагаварыцца, дамовіцца адносна якіх‑н. дзеянняў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нулёўка, ‑і,
1. Машынка для стрыжкі нагала.
2. Падрыхтоўчы клас пры пачатковай
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pauza
1.
2. (у
3.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
паспяхо́васць
ацэ́нка паспяхо́васці die Beúrteilung der schúlischen Léistungen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
КУБЕРТЭ́Н ((Coubertin) П’ер дэ) (1.1.1863, Парыж — 2.9.1937),
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)