нарко́тыкі, -аў, адз. нарко́тык, -у, м.

Моцнадзейнае рэчыва (расліннага і сінтэтычнага паходжання), якое выклікае ўзбуджэнне, галюцынацыі, санлівасць і паралізуе дзейнасць цэнтральнай нервовай сістэмы.

|| прым. наркаты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэўматы́зм, -у, м.

Інфекцыйна-алергічная хвароба з паражэннем суставаў, сардэчна-сасудзістай сістэмы, якая звычайна суправаджаецца вострым болем.

Застарэлы р.

|| прым. рэўматы́чны, -ая, -ае і рэўмато́ідны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

белакро́ўе, ‑я, н.

Захворванне сістэмы крывятворных органаў; лейкемія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўрапатало́гія, ‑і, ж.

Навука аб хваробах нервовай сістэмы.

[Ад грэч. neuron — валакно, нерв, pados — пакута і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прано́нс, ‑у, м.

Асаблівасці гукавой сістэмы французскай мовы.

[Ад фр. prononcer — вымаўляць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інфраструкту́ра, -ы, ж. (спец.).

Комплекс узаемазвязаных структур або аб’ектаў абслугоўвання, якія складаюць і (або) забяспечваюць аснову функцыянавання сістэмы.

І. раёна.

Сацыяльная і.

Ваенная і.

|| прым. інфраструкту́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

adjustment [əˈdʒʌstmənt] n.

1. прыстасава́нне (да машыны, сістэмы і да т.п.)

2. удакладне́нне, папра́ўка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

intelligent [ɪnˈtelɪdʒənt] adj.

1. разу́мны, ке́млівы, дасці́пны

2. comput. інтэлектуа́льны;

intelligent systems інтэлектуа́льныя сістэ́мы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Nérvenzusammenbruch [-fən-] і [-vən-] m -(e)s, -brüche знясі́ленне нерво́вай сістэ́мы, нерво́вы ўдар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

бязла́дны, -ая, -ае.

1. Пазбаўлены парадку, хаатычны.

Б. натоўп.

2. У якім няма пэўнай сістэмы, паслядоўнасці, рытму; сумбурны.

Бязладная гаворка.

3. Бесталковы, неарганізаваны.

Б. чалавек.

|| наз. бязла́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)